De COVID-19-uitbraak brengt niet alleen een crisis met zich mee, maar dreigt ook (gender)ongelijkheid te vergroten. Voor velen onder ons is het de eerste keer dat we zoiets meemaken. Toch zijn er heel wat lessen te trekken uit voorgaande gelijkaardige crisissituaties, zoals de SARS-, zika- of ebola-epidemie.

In maart schreef Olivia Rutazibwa in MO* hoe het Westen de coronacrisis had kunnen vermijden door te kijken naar Aziatische landen, maar een eurocentrische blik in onze weg stond om echt te luisteren. Volgens Rutazibwa is het belangrijk om uit eerdere ervaringen te leren over hoe aan dergelijke situaties het hoofd werd geboden: ‘We kunnen wel bewust kiezen van wie en waar we leren.’ Laat ons daarom vanaf nu leren uit deze lessen van voorgaande ervaringen, zodat we maatregelen nemen die effectief zijn en vermijden dat (gender)ongelijkheid verder toeneemt door deze crisis.

Dat een crisis zoals deze een grote impact kan hebben op genderverhoudingen, blijkt reeds uit onderzoek. En dat onderzoek maakt dat we vandaag belangrijke lessen kunnen trekken. Wij somden zes lessen op die ervoor kunnen zorgen dat (gender)ongelijkheid niet vergroot, maar teruggedrongen wordt tijdens deze crisis!

Dit stuk verscheen op 4 mei 2020 in MO*-magazine.

Opgejaagd door het Coronavirus zijn jongeren wereldwijd vanaf half maart zo goed als allemaal voortijdig terug naar huis gevlogen van een stage of veldwerk in het Zuiden. Er waren jongeren die persoonlijke frustraties ervoeren omdat hun stage in de war was gebracht, andere waren zich net erg bewust van hun hoogst geprivilegieerde situatie waarin ze de luxe hadden om per vliegtuig terug naar huis te kunnen, waar een oerdegelijk gezondheidssysteem hen zal opvangen als ze alsnog ziek worden.

Bij alle commotie en frustratie, biedt dat volgens Melanie Schellens, columniste bij MO*-magazine, iets meer tijd voor reflectie. Tijdens die reflectie verwijst ze naar onze visietekst over relevante Zuidstages. De COVID-19 pandemie vormt namelijk een aanleiding om de reflectie opnieuw te maken over het nut en de meerwaarde van stages in het Zuiden en vooral om de praktijk te evalueren.

Kritische wereldburgers moeten leren analyses te verwerken en zelf te maken, ze moeten inzicht verwerven in zowel de verhoudingen in onze eigen samenleving als in die van de samenleving waar ze tijdelijk in terecht komen, maar ook in de internationale verhoudingen en belangen. Die analyses en reflecties stellen zich tijdens de COVID-19 pandemie extra scherp.

We hebben daarom absoluut nood aan meer kritische wereldburgers die zich willen inzetten voor een rechtvaardigere mondiale samenleving. De kwaliteiten en attitudes die iemand in het Zuiden opdoet, moeten het strikt persoonlijke overschrijden om straks in te kunnen zetten in het beroepsleven en als meer bewuste wereldburger in de samenleving.

Een visietekst is alvast een goede start, maar de tekst vertalen naar een krachtdadige aanpak vraagt heel wat extra inspanningen: de omzetting naar de praktijk, collega’s overtuigen, een actieplan opstellen, prioriteiten bepalen, strategieën uitproberen, enz … UCOS is bereid mee aan de kar te trekken! Geïnteresseerd? Neem dan zeker een kijkje op ons aanbod.