Int. samenwerking – UCOS https://www.ucos.be Universitair Centrum voor Ontwikkelingssamenwerking Thu, 31 Mar 2022 08:16:28 +0000 nl-NL hourly 1 https://wordpress.org/?v=7.0.7 UYAHF and CHanGE – 5 years of fruitful cooperation https://www.ucos.be/uyahf-and-change-5-years-of-fruitful-cooperation/ https://www.ucos.be/uyahf-and-change-5-years-of-fruitful-cooperation/#respond Thu, 31 Mar 2022 08:12:01 +0000 https://www.ucos.be/?p=11731

  • UYAHF and CHanGE – 5 years of fruitful cooperation

UYAHF brought SRHR change to Uganda

Over the span of 5 years of CHanGE there was a special bond with the Ugandese youth organisation UYAHF (Uganda Youth and Adolescents Health Forum), who advocate for change in Uganda. By happening of an inspiring encounter in 2017, the CHanGE campaign of that year was formed to talk about menstrual hygiene management. Both UYAHF and CHanGE share the sense of engagement to support local youth to make progress for sexual and reproductive health and gender equality in their own communities.
In spite of difficulties to continue the cooperation due to the COVID-19 pandemic, a strong connection and continuation of cooperation remained, resulting in a youth project in a Ugandese refugee settlement in Uganda. Moreover, participants of CHanGE and other Belgian students were given the opportunity to get to know the advocacy group and also take up an internship there. This cooperation was made possible with support from Flanders Foreign Office (Vlaanderen Buitenlandse Zaken).

Youth Advocacy Champions for CHanGE

UYAHF is a youth-led and youth-serving organisation in Uganda that strengthens and amplifies the voices of youth when it comes to sexual and reproductive health and rights (SRHR) and gender equality. In the collaboration project with UCOS, it focused on child marriages and teenage pregnancies in refugee settlement Kyaka II and its surroundings. The project started in 2019 and ended in 2021. It had a great influence on both the local communities in which they operate as well on Uganda’s national plan to end child marriage and teenage pregnancies.
On a local activities level, UYAHF has created a team of 20 promising young people -so called Youth Advocacy Champions- out of the host and refugee communities, who were trained on SRHR, SGBV and how to increase involvement and participation of other people. They visited local schools, churches, youth centres and a health centre with community outreaches to increase their knowledge and awareness. Even during the COVID-19 pandemic, they continued their operations by going door-to-door, not only offering information on the virus, but also on SRHR and distributing condoms and oral contraception pills. Lastly, UHAYF has established a safe space in the village of Sweswe in which young people can come to relax, study or learn skills. Some of the equipment available are sewing machines and a piano.

Next to activities which directly impact and benefit the local communities, UYAHF and their Youth Advocacy Champions have conducted research on SRHR in regions in which they are active. They collected data on the experiences of their peers on SRHR, child marriage and teenage pregnancies. Based on the results, they convinced the  Ugandan Office of the Prime Minister of the urgency of tackling child marriage and teenage pregnancies, and developed  a framework and for Ugandan authorities. Consequently, UYAHF has received strong support from both local as the national governments for their activities. They are very proud of their achievements in carrying out an assessment and forming a framework in which the SRHR experiences of young Ugandan people are documented. The local government intends to follow up on the action plan and some of the Youth Advocacy Champions will proceed with their youth work even though the official project has ended.

Belgian students at UYAHF

Hanne Vindevogel completed an internship at UYAHF in 2020, as part of her postgraduate education in Sustainable Development. She would have spent 6 months of her internship in Uganda, but had to leave the country early due to the COVID-19 pandemic. “The short period in which I resided in Kampala was very educational and busy. I was involved in the organisation of activities, campaigns, the attendance of meetings, the writing of reports, research, participation of meetings with partners, events of UYAHF both in Kampala as well as elsewhere”, says Hanne. After her return to Belgium in the beginning of the pandemic, she was able to continue her internship digitally. After all, all activities were suddenly organised online. “The weekly team meetings could continue to take place, I was still able to help realise the alternative activities, and to map the impact of the lockdown on the lives of the youth and on SRHR. Besides that, UYAHF made a podcast that I recorded, moderated and edited. I had not done this before so this was a skill I could develop there.  It was a major adaption, as for everyone, to conduct an internship completely digitally but we managed to adapt and the cooperation went smoothly until the end of my internship.”

Hanne thinks her internship improved her communication skills and self-awareness. “It also made me reflect a lot on the concept of an internship abroad, my role as a white intern, my positionality and on what I could and could not do.” Hanne concludes “it was very interesting to conduct the internship in two completely different settings. It was completely different yet luckily I could still continue the internship.”

Esther Philippen did her internship at UYAHF in 2019, before the COVID-19 pandemic. “I experienced what a trump card it can be to have a passion that you can convert into a professional or voluntary commitment. What strongly resonates with me is the enthusiasm and professionality of the people that worked at UYAHF as well as their volunteers. Everyone could tell inspiring stories about how to they are committed to gender and SRHR, each from their own perspective. Even during breaks or lunches with a rice stew with lentils (which I loved!), everyone talked eagerly about accessible SRHR services to youth.”

For Esther, it was eye-opening how plans changed alle the time and the flexibility of the UYAHF team was of major importance. “A school that does not respond to a workshop, a traffic stop in which you are stuck for a while, a boda boda that does not show up due to heavy rainfall,… These circumstances have an impact of how you can perform your work. The solution-oriented mindset and resilience of the workers of UHAYF are skills of which I most definitely learned something.”

]]> https://www.ucos.be/uyahf-and-change-5-years-of-fruitful-cooperation/feed/ 0 LEESTIP – Safe spaces: noodzakelijk maar geen wondermiddel https://www.ucos.be/safe-spaces-noodzakelijk-maar-geen-wondermiddel/ https://www.ucos.be/safe-spaces-noodzakelijk-maar-geen-wondermiddel/#respond Wed, 19 Jan 2022 13:28:02 +0000 https://www.ucos.be/?p=11198

  • LEESTIP – Safe spaces: noodzakelijk maar geen wondermiddel

De CHanGE-campagne van 2021 draaide rond het belang van inclusieve en sensitieve gezondheidszorg. Die focus van de campagne kwam er na de onderzoeksreizen naar Mexico, Libanon en Griekenland, waar lokale activisten en organisaties ervoor strijden om gezondheidszorg te verkrijgen waarin iedereen zich goed kan voelen. Opvallend was ook het voortdurende terugkomen van safe spaces tijdens deze reizen. Op plekken en in gemeenschappen waar de veiligheid van LGBTQIA+-personen niet zomaar gegeven is, richt de Queer gemeenschap zelf ruimtes op (fysiek, digitaal of anders) om een gevoel van veiligheid en vaak ook verbondenheid te creëren.

Uit deze ervaringen kwam het artikel “Safe spaces: noodzakelijk maar geen wondermiddel” voort op Sociaal.net.
Lees hier over de verschillende getuigenissen van Mexicaanse, Libanese en Griekse activisten.

]]> https://www.ucos.be/safe-spaces-noodzakelijk-maar-geen-wondermiddel/feed/ 0 IDAHOT in quarantaine. Hoe gebeurt dat in Oeganda? https://www.ucos.be/idahot-in-quarantaine/ https://www.ucos.be/idahot-in-quarantaine/#respond Sat, 16 May 2020 18:12:17 +0000 https://www.ucos.be/?p=9535

  • IDAHOT IN QUARANTAINE. HOE GEBEURT DAT IN OEGANDA?

Op 17 mei vieren we de Internationale Dag Tegen Holebifobie en Transfobie (IDAHOT). Normaal wordt IDAHOT gevolgd door de Pride en zoveel mogelijk lawaai op straat, maar deze keer vieren we het elk ‘vanuit ons kot’. Het internationale thema is dit jaar breaking the silence. Wie alles weet van het doorbreken van stigma, schaamte en stilte is de Oegandese organisatie Angels Refugee Support Group Association. Deze organisatie biedt ondersteuning aan LGBTI+-vluchtelingen in Oeganda en was een van de grote inspiratiebronnen voor onze CHanGE-campagne Come In Out in 2019. Bibe Kalalu, oprichter van de organisatie en zelf ook Congolees vluchteling, sprak met ons over hoe zij deze dagen beleven.

“IDAHOT zal er ook voor ons dit jaar helemaal anders uitzien met de huidige quarantainemaatregelen voor COVID-19”, vertelt Bibe ons. “Noodgedwongen gaan onze activiteiten virtueel door. We delen foto’s tegen holebi- en transfobie met de LGBTI+-gemeenschap in Oeganda en de wereld, maar kunnen verder niet samenkomen.”

Oeganda heeft immers, net zoals buurland Rwanda, één van de meest strikte maatregelen genomen op het Afrikaanse continent ter preventie van de verspreiding van het coronavirus. Toen een eerste besmetting werd vastgesteld op 21 maart, werden de volgende dag de grenzen gesloten en het internationaal vluchtverkeer stilgelegd. Daaropvolgend werden ook openbaar vervoer, winkels, restaurants en scholen gesloten. “Volgens het ministerie van Volksgezondheid zijn er op dit moment in Oeganda 121 gevallen van besmetting met corona en geen enkele dode”, stelt Bibe. Begin mei werd daarom beslist voorzichtig enkele maatregelen te versoepelen voor essentiële dienstverlening, maar de huidige lockdown blijft in principe van kracht tot minstens 18 mei.

Hoewel Oeganda voorlopig dus weinig getroffen lijkt door het coronavirus, hebben de maatregelen een grote impact op de LGBTI+-vluchtelingengemeenschap waar Bibe zich met de Angels Refugee Support Group Association dagelijks voor inzet. “Deze crisis bedreigt iedereen, maar is nog veel moeilijker voor wie al kwetsbaar is. Veel LGBTI+-vluchtelingen in Oeganda hebben geen vaste verblijfplaats of zijn reeds besmet met hiv/aids of andere soa’s, wat meer risico oplevert om ernstige gezondheidscomplicaties op te lopen indien zij besmet worden met het coronoavirus. Maar ook de maatschappelijke marginalisering van LGBTI+-vluchtelingen maakt het voor velen heel uitdagend om deze lockdown door te komen. Sommige van onze leden hebben geen eten, medicatie of andere essentiële levensmiddelen.”

De Angels Refugee Support Group Association heeft zich meteen aangepast aan de veranderde uitdagingen. “De LGBTI+-vluchtelingengemeenschap heeft nu dringend nood aan morele en financiële ondersteuning voor noodhulp op korte en lange termijn”, stelt Bibe. “We zijn constant op zoek naar financiële hulp om LGBTI+-vluchtelingen van basismiddelen te voorzien om zichzelf en hun omgeving te beschermen tijdens de crisis. Onze dienstverlening bestaat nu uit het betalen van eten, transportkosten, medische bijstand voor wie hiv/aids heeft en de verdeling van beschermingsmateriaal zoals maskers, ontsmettingsmiddel, etc.”

De €2.500 die de CHanGEmakers tijdens de Come In Out campagne voor de Angels Refugee Support Group Association inzamelde, is nu meer dan welkom. “Onze leden ervaren elke dag veel moeilijkheden. Maar de hele crisis komt daar nu bovenop en versterkt de uitsluiting.” Dat IDAHOT een belangrijke en continue strijd is, staat ook dit jaar als een paal boven water.

© Michelle Geerardyn

]]> https://www.ucos.be/idahot-in-quarantaine/feed/ 0 LEESTIP– Wat de wereld ons leert over (gender)ongelijkheid in tijden van crisis https://www.ucos.be/wat-de-wereld-ons-leert-over-genderongelijkheid/ https://www.ucos.be/wat-de-wereld-ons-leert-over-genderongelijkheid/#respond Mon, 04 May 2020 12:26:29 +0000 https://www.ucos.be/?p=9480

  • LEESTIP – WAT DE WERELD ONS LEERT OVER (GENDER)ONGELIJKHEID IN TIJDEN VAN CRISIS

De COVID-19-uitbraak brengt niet alleen een crisis met zich mee, maar dreigt ook (gender)ongelijkheid te vergroten. Voor velen onder ons is het de eerste keer dat we zoiets meemaken. Toch zijn er heel wat lessen te trekken uit voorgaande gelijkaardige crisissituaties, zoals de SARS-, zika- of ebola-epidemie.

In maart schreef Olivia Rutazibwa in MO* hoe het Westen de coronacrisis had kunnen vermijden door te kijken naar Aziatische landen, maar een eurocentrische blik in onze weg stond om echt te luisteren. Volgens Rutazibwa is het belangrijk om uit eerdere ervaringen te leren over hoe aan dergelijke situaties het hoofd werd geboden: ‘We kunnen wel bewust kiezen van wie en waar we leren.’ Laat ons daarom vanaf nu leren uit deze lessen van voorgaande ervaringen, zodat we maatregelen nemen die effectief zijn en vermijden dat (gender)ongelijkheid verder toeneemt door deze crisis.

Dat een crisis zoals deze een grote impact kan hebben op genderverhoudingen, blijkt reeds uit onderzoek. En dat onderzoek maakt dat we vandaag belangrijke lessen kunnen trekken. Wij somden zes lessen op die ervoor kunnen zorgen dat (gender)ongelijkheid niet vergroot, maar teruggedrongen wordt tijdens deze crisis!

Dit stuk verscheen op 4 mei 2020 in MO*-magazine.

Lees het volledige artikel hier!
]]> https://www.ucos.be/wat-de-wereld-ons-leert-over-genderongelijkheid/feed/ 0 LEESTIP– Een onbetaalbare ervaring https://www.ucos.be/een-onbetaalbare-ervaring/ https://www.ucos.be/een-onbetaalbare-ervaring/#respond Wed, 15 Apr 2020 11:06:34 +0000 https://www.ucos.be/?p=9226

  • LEESTIP – EEN ONBETAALBARE ERVARING

Opgejaagd door het Coronavirus zijn jongeren wereldwijd vanaf half maart zo goed als allemaal voortijdig terug naar huis gevlogen van een stage of veldwerk in het Zuiden. Er waren jongeren die persoonlijke frustraties ervoeren omdat hun stage in de war was gebracht, andere waren zich net erg bewust van hun hoogst geprivilegieerde situatie waarin ze de luxe hadden om per vliegtuig terug naar huis te kunnen, waar een oerdegelijk gezondheidssysteem hen zal opvangen als ze alsnog ziek worden.

Bij alle commotie en frustratie, biedt dat volgens Melanie Schellens, columniste bij MO*-magazine, iets meer tijd voor reflectie. Tijdens die reflectie verwijst ze naar onze visietekst over relevante Zuidstages. De COVID-19 pandemie vormt namelijk een aanleiding om de reflectie opnieuw te maken over het nut en de meerwaarde van stages in het Zuiden en vooral om de praktijk te evalueren.

Kritische wereldburgers moeten leren analyses te verwerken en zelf te maken, ze moeten inzicht verwerven in zowel de verhoudingen in onze eigen samenleving als in die van de samenleving waar ze tijdelijk in terecht komen, maar ook in de internationale verhoudingen en belangen. Die analyses en reflecties stellen zich tijdens de COVID-19 pandemie extra scherp.

We hebben daarom absoluut nood aan meer kritische wereldburgers die zich willen inzetten voor een rechtvaardigere mondiale samenleving. De kwaliteiten en attitudes die iemand in het Zuiden opdoet, moeten het strikt persoonlijke overschrijden om straks in te kunnen zetten in het beroepsleven en als meer bewuste wereldburger in de samenleving.

Lees het volledige artikel hier!
]]> https://www.ucos.be/een-onbetaalbare-ervaring/feed/ 0 Wereldwijd engagement voor seksuele en reproductieve gezondheid en rechten: preaching to the choir? https://www.ucos.be/wereldwijd-engagement-voor-seksuele-en-reproductieve-gezondheid-en-rechten-preaching-to-the-choir/ https://www.ucos.be/wereldwijd-engagement-voor-seksuele-en-reproductieve-gezondheid-en-rechten-preaching-to-the-choir/#respond Wed, 11 Dec 2019 09:45:07 +0000 https://www.ucos.be/?p=8687

  • WERELDWIJD ENGAGEMENT VOOR SEKSUELE EN REPRODUCTIEVE GEZONDHEID EN RECHTEN: PREACHING TO THE CHOIR?

Lore Roels liep in de zomer van 2019 stage bij het Uganda Youth and Adolescents Health Forum, de partnerorganisatie van het Universitair Centrum voor Ontwikkelingssamenwerking (UCOS). Naar aanleiding daarvan vertegenwoordigde ze UCOS ook in november op de internationale top in Nairobi over seksuele en reproductieve gezondheid en rechten. Ondanks de ruime internationale aanwezigheid en dringende nood aan sterker beleid komt de top amper aan bod op de Belgische agenda. Hoog tijd voor verandering, zo stelt Lore in haar bevindingen.

LORE ROELS – 11/12/2019

De Verenigde Naties (VN) zijn er om, volgens het eigen VN-Handvest, internationale vrede en veiligheid te handhaven en VN-tops zijn er om consensus tussen de lidstaten te documenteren. Maar wat doe je als er een top is waar geen consensus te bereiken valt, omdat de besproken onderwerpen te gevoelig liggen voor heel wat lidstaten? Dit is de complexe vraag die we ons allemaal stelden op de International Conference on Population and Development (ICPD+25) in Nairobi van 12 tot 14 november 2019. De Nairobi Summit had als doel de beloftes, die 25 jaar geleden op de ICPD Summit in Caïro rond seksuele en reproductieve gezondheid en rechten (SRGR) werden gemaakt, te evalueren en vooral te versnellen. De hoop tot het versnellen maakte in de aanloop naar de Nairobi Summit echter plaats voor de realiteit dat veel van de toen gemaakte beloftes sterk vertraagd zijn of er zelfs op achteruit zijn gegaan.

De politieke spanning als donderwolk boven de conferentie

Voor zaken als het recht op abortus of LGBT+-rechten is 25 jaar na de ICPD Summit in Caïro allesbehalve een wereldwijde consensus ontstaan. Vanuit de organisatie van de Nairobi Summit werd er dan ook bewust voor gekozen om af te wijken van het standaard consensusgedreven overlegproces, dat op andere VN-toppen uiteindelijk een onderhandeld document met democratische waarde uit de bus doet komen. De Nairobi Summit was eerder een kans om de bestaande consensus onder de pro-SRGR lidstaten te bestendigen en versterken, en om de positieve boodschap de wereld in te sturen dat er nood is aan een krachtdadig SRGR-beleid dat niemand in de steek laat.

De politieke geladenheid van de conferentie hing echter als een donderwolk boven het Kenyatta International Convention Centre (KICC) en werd pijnlijk duidelijk toen we bij het aanschuiven voor onze toegangsbadge een pro-life flyer van een oppositie-organisatie in onze handen kregen geduwd. Dit was nog buiten de muren van het KICC, want dergelijke oppositie-organisaties hadden bewust geen toegang tot het terrein van de conferentie gekregen. Positief, vond ik eerst, omdat er geen nood is aan het in vraag stellen van universele toegang tot anticonceptie, het belang van relationele en seksuele vorming voor jongeren of abortus- en LGBT+-rechten. De keerzijde van de medaille was echter dat iedereen het ongeveer altijd met elkaar eens was. We bevestigden elkaar gedurende de hele conferentie en niet-gelijkgestemden werden amper bereikt.

De case van Oeganda

Door deze politieke gevoeligheid rezen ook vragen rond wat uiteindelijk in huis zou komen van de publieke engagementen die door de lidstaten werden gemaakt tijdens de conferentie. De Oegandese president Museveni bijvoorbeeld, gaf een erg hoopgevende lijst aan SRGR-beloftes. Hij verbond zich ertoe om het nationale beleidsplan rond relationele en seksuele vorming te operationaliseren, toegang tot anticonceptie te promoten, meer overheidsmiddelen vrij te maken voor jeugdvriendelijke SRGR-diensten, tienerzwangerschap, tienerhuwelijken en gender gerelateerd geweld terug te dringen…

Het Uganda Youth & Adolescents Health Forum (UYAHF), een lokale SRGR-ngo in Oeganda, presenteerde in de aanloop naar de ICPD Summit een Youth Position Paper aan de Oegandese overheid, waarmee ze de stem van de Oegandese jeugd wilden vertegenwoordigd zien in het standpunt van Oeganda op de Summit. Hierin werden 7 concrete aanbevelingen opgesteld. Opvallend is dat maar liefst 4 van de 5 hoofdaanbevelingen in de engagementen van president Museveni terug te vinden waren. Klinkt mooi, maar helaas ziet de praktijk er heel wat anders uit dan de theorie.

Zo staan deze positieve beloftes tegenover een aantal zorgwekkende vaststellingen. Ten eerste stelde Oeganda zijn engagementen op alsof het grootste deel ervan al vervuld wordt. Het ging over het ‘verder operationaliseren’, ‘verder subsidiëren’ of ‘verder promoten’. Dit staat in scherp contrast met de Oegandese realiteit waar een tienerzwangerschapspercentage van 25% geldt, waar de groep van meisjes die voor hun 18 met school stoppen nog steeds de meerderheid is en waar relationele en seksuele vorming allesbehalve een vaste waarde in het curriculum vormt. Museveni voegde hier trouwens ook aan toe dat deze relationele en seksuele vorming moet worden uitgebouwd binnen de culturele en religieuze grenzen die in Oeganda gelden. Er is niet veel fantasie nodig om je voor te stellen wat hij daarmee bedoelt.

Ten tweede was Oeganda medeondertekenaar van de oppositieverklaring van de Verenigde Staten, dat onder andere ook door Hongarije en Polen werd ondertekend. Dit akkoord verzet zich openlijk tegen verschillende SRGR-principes. Zo stelt het dat het recht op abortus de praktijk net zou promoten, seksuele voorlichting ingaat tegen de rol van de familie en SRGR wereldwijd aanvaarden ongezonde seksuele risico’s voor jongeren goedkeurt. Ten derde wordt in de beloftes van Oeganda met geen woord gerept over abortus of LGBT+-rechten, wat niet te verwonderen is gezien de geruchten rond Oeganda’s voornemen om de doodstraf voor homoseksuelen opnieuw in te voeren.

Ondanks de serieuze vragen die we ons stellen bij wat er in huis komt van de beloftes van de Oegandese overheid, blijven dit dankbare uitspraken voor middenveldorganisaties als UYAHF. Ze kunnen hier bijvoorbeeld mee hun overheid ter verantwoording roepen als ze beleidsbeslissingen nemen die tegen hun eigen beloftes ingaan.

Stilte als vijand

Hoewel heel wat kritische bemerkingen te maken zijn bij de organisatie van de Nairobi Summit en de waarde van de door de lidstaten gemaakte beloftes, werd de Summit gekenmerkt door een bewonderenswaardige positieve vastberadenheid. De conferentie bracht op unieke en diverse wijze stemmen van over de hele wereld bijeen om samen een en dezelfde boodschap te brengen: “We beloofden in 1994 om de seksuele en reproductieve gezondheid en rechten op de internationale mensenrechtenagenda te plaatsen en we weigeren die belofte terug te nemen. We kiezen de weg vooruit, met of zonder wereldwijde consensus. Wij zullen niet zwijgen, want stilte is de grootste vijand van de mensenrechten.”

Wil je op de hoogte gehouden worden van mondiaal nieuws volgens jouw thema- en landvoorkeuren? Schrijf je dan hier in op onze nieuwsbrief.

123456

MET DE STEUN VAN

 
]]> https://www.ucos.be/wereldwijd-engagement-voor-seksuele-en-reproductieve-gezondheid-en-rechten-preaching-to-the-choir/feed/ 0 KIJKTIP– The Last Male on Earth https://www.ucos.be/the-last-male-on-earth/ https://www.ucos.be/the-last-male-on-earth/#respond Tue, 17 Sep 2019 13:06:12 +0000 https://www.ucos.be/?p=8126

  • KIJKTIP – THE LAST MALE ON EARTH

Een jaar geleden overleed in Kenia de laatste mannelijke noordelijke witte neushoorn, genaamd Sudan.

In de jaren voor zijn dood was hij allesbehalve alleen. Hij werd dag en nacht bewaakt door gewapende rangers en liefdevol gevoederd en geaaid door zijn vaste verzorgers. Van over de hele wereld kwamen journalisten en toeristen langs om nog een glimp van hem op te vangen.

Nog altijd zijn wetenschappers vastbesloten om zijn soort te laten voortbestaan met het sperma dat nog voor minstens 3000 jaar ligt opgeslagen in Europese stikstoftanks. Wat is de aantrekkingskracht van het dreigende uitsterven van zijn soort? En wat zegt dit over onze eigen soort?

The Last Male on Earth is een documentaire van Nederlands filmmaker Floor van der Meulen. In 2014 maakte ze haar internationaal debuut met Paradijsbestormers. Een jaar later maakte ze haar internationaal gelauwerde documentaire 9 Days – From My Window In Aleppo die over de hele wereld op filmfestivals vertoond werd.

Vanaf 25 september speelt de film in een cinema bij jou in de buurt! Meer info over de screenings vind je hier.

Wil je op de hoogte gehouden worden van mondiaal nieuws volgens jouw thema- en landvoorkeuren? Schrijf je dan hier in op onze nieuwsbrief.

]]> https://www.ucos.be/the-last-male-on-earth/feed/ 0 LEESTIP– Doughnut economics https://www.ucos.be/leestip-doughnut-economics/ https://www.ucos.be/leestip-doughnut-economics/#respond Tue, 27 Aug 2019 09:42:24 +0000 https://www.ucos.be/?p=7917

  • LEESTIP – DOUGHNUT ECONOMICS

Donuteconomie van Kate Raworth

De branden die de belangrijkste long van de planeet verwoesten, worden niet enkel veroorzaakt door het wanbeleid van Braziliaans president Jair Bolsonaro maar hoofdzakelijk door ons huidig economisch systeem. Houtvesterij, mijnbouw en veehouderijen bedreigen het Amazonewoud omdat we bovenmatig consumeren. Het economisch model waarin we leven is gebaseerd op kopen, weggooien en opnieuw kopen. Kleding, mobiele telefoons en auto’s hebben een beperkte houdbaarheid zodat er gauw een nieuwe exemplaar gekocht moet worden. Deze consumptie versterkt de klimaatcrisis en veroorzaakt een overexploitatie van bossen, rivieren, meren, jungles, zeeën en bergen.

Het wordt tijd om ons huidig economisch systeem en de daarbij horende handelsakkoorden actief in vraag te stellen. De toekomst van het Amazonewoud en onze planeet is een gedeelde verantwoordelijkheid. In een opiniestuk voor VRT Nieuws schrijft Els Hertogen, algemeen directeur van 11.11.11: “De handelsakkoorden, die de EU momenteel wil afsluiten met zowel Mercosur (een douane-unie van Brazilië, Argentinië, Paraguay, Uruguay en Venezuela) als met Bolivia, vormen een reële bedreiging voor onze Amazone. Bolsonaro mag zichzelf dan wel ‘Kapitein Kettingzaag’ noemen, de verantwoordelijkheid voor wat vandaag in de Amazone gebeurt, is gedeeld.”

Een resolute inzet voor een ander beleid voor handel, transport en landbouw is vereist. “Een systeem gebaseerd op de utopie van eeuwige groei is voorgeprogrammeerd om zichzelf te vernietigen”, schrijft Kate Raworth. Zij pleit in haar boek ‘Donuteconomie’ voor de open source circulaire economie, een economie waarbij uiteindelijk de vraag naar groei wegdeemstert. “Het is bijna irrelevant of die groei nu groen, duurzaam, inclusief, slim, goed of evenwichtig wordt genoemd door politici.”

Achterhaalde economische theorieën hebben een wereld mogelijk gemaakt waarin nog steeds extreme armoede heerst en economisch handelen de natuur zo sterk aantast dat onze toekomst gevaar loopt. In haar boek laat econoom Kate Raworth zien hoe het mainstream economische denken ons op een dwaalweg heeft gezet. Ze tekent de routekaart die ons kan leiden naar het punt waarop in de behoefte van iedereen kan worden voorzien, zonder dat dit ten koste gaat van onze planeet.

“Het alternatief model dat Raworth naar voor schuift in haar boek verdient minstens dezelfde aandacht als andere klassieke economische modellen. Het dwingende debat kan zo gevoed worden door te reflecteren over de manier waarop menselijke behoeftes en de strijd tegen ongelijkheid verzoend kunnen worden met de grenzen van de planeet. De auteur gaat op een verfrissende manier radicaal in tegen het huidige economisch systeem. Het is een boek dat aanspoort tot het nodige kritische denkwerk.”

Frank Verstraeten, Coördinator UCOS

Wil je op de hoogte gehouden worden van mondiaal nieuws volgens jouw thema- en landvoorkeuren? Schrijf je dan hier in op onze nieuwsbrief.

]]> https://www.ucos.be/leestip-doughnut-economics/feed/ 0 6 misverstanden over migratie ontkracht https://www.ucos.be/6-misverstanden-over-migratie-ontkracht/ https://www.ucos.be/6-misverstanden-over-migratie-ontkracht/#respond Tue, 13 Aug 2019 10:14:39 +0000 https://www.ucos.be/?p=7875

  • 6 MISVERSTANDEN OVER MIGRATIE ONTKRACHT

“Mensen migreren niet door te weinig,
maar door nét genoeg geld”

Maite Vermeulen schrijft al meer dan een jaar vanuit Nigeria over migratie. Een aantal misverstanden blijft ze tegenkomen. Aan de hand van de levens van Nigerianen die ze ontmoette, zet ze de hardnekkigste op een rij.

Lees hier het volledige artikel dat ze schreef voor De Correspondent (13/08/2019).

Wil je op de hoogte gehouden worden van mondiaal nieuws volgens jouw thema- en landvoorkeuren? Schrijf je dan hier in op onze nieuwsbrief.

© Illustratie: Luka van Diepen (redactioneel vormgever bij De Correspondent)

]]> https://www.ucos.be/6-misverstanden-over-migratie-ontkracht/feed/ 0 Do’s en don’ts voor betekenisvol vrijwilligerswerk in het globale Zuiden https://www.ucos.be/dos-en-donts-voor-betekenisvol-vrijwilligerswerk-in-het-globale-zuiden/ https://www.ucos.be/dos-en-donts-voor-betekenisvol-vrijwilligerswerk-in-het-globale-zuiden/#respond Fri, 28 Jun 2019 10:37:06 +0000 https://www.ucos.be/?p=7780

  • IK KOM NIET OM JULLIE MAAR MEZELF TE HELPEN

Do’s en don’ts voor betekenisvol
vrijwilligerswerk in het globale Zuiden

Nu de zomer is aangebroken staan opnieuw duizenden gemotiveerde vrijwilligers al popelend te wachten om de handen uit de mouwen te steken in het globale Zuiden. Vrijwilligerswerk verruimt je blik, staat mooi op je CV en biedt een waardevol alternatief voor een toeristische vakantie. Maar voor wie doe je dat vrijwilligerswerk en wat is de impact ervan? UCOS zocht het uit samen met medewerkers van de Radboud Universiteit en deelnemers van de workshop ‘Challenging the assumptions towards a meaningful North-South mobility’ tijdens de tweede 4de pijlerconferentie.

De waarde van internationaal vrijwilligerswerk is een beladen discussiepunt dat enthousiastelingen en organisaties tot diep in hun hart raakt. In een wereld waarin het steeds makkelijker wordt om (betaald) vrijwilligerswerk op maat te vinden, een goedkoop vliegtuigticket te boeken en voor een week naar Ghana te trekken, gaat de aandacht naar een duurzame uitwisseling stilaan verloren. Is vrijwilligerswerk de laatste jaren een exotische business geworden?

Omwille van financiële afhankelijkheid, privileges en een ongelijke machtsrelatie is het duidelijk dat uitzend- en ontvangstorganisaties niet vanuit hetzelfde startblok beginnen. Die onevenwichtige verhouding heeft een impact op de rekrutering van vrijwilligers, de invulling van hun takenpakket en de inspraak van partnerorganisaties onderling. Daardoor is vrijwilligerswerk zelden aangepast aan de noden van de ontvangstorganisatie maar vaak (onbewust) afgesteld op de vraag en interessegebieden van de kandidaat vrijwilligers. Door Zuidorganisaties actiever te betrekken bij het volledige proces van de planning, uitvoering en evaluatie van vrijwilligerswerk groeien partners toe naar een langdurige structurele samenwerking.

De tijd om vrijwilligers zonder voorbereiding naar het globale Zuiden te sturen is bovendien voorbij. Een voorafgaande training, tussentijdse coaching en evaluatie achteraf kadert hun werk binnen het bredere samenwerkingsverband tussen partnerorganisaties. Het maakt vrijwilligers bewust van hun waardevolle maar nederige bijdrage aan complexe gemeenschappen in het Zuiden. Ook wordt hun intentie om hulp te bieden op die manier omgebogen naar een nieuwsgierigheid om bij te leren en de uitwisseling meer te zien als een educatief traject.

De creatie van een gelijke relatie tussen de uitzend- en ontvangstorganisatie van vrijwilligers is omwille van verschillende oncontroleerbare oorzaken zoals bijvoorbeeld socio-economische omstandigheden enkel mogelijk in een ideale wereld. Dit zou organisaties echter niet mogen tegenhouden om hun vrijwilligerswerking in vraag te stellen en actief Zuidpartners en vrijwilligers te betrekken bij het proces. Tijdens de 4de Pijlerworkshop gaven deelnemers samen met UCOS alvast een voorzet waaruit deze aanbevelingen voortvloeiden:

Do’s

  • Vrijwilligerswerk moet meer South-driven zijn
  • Uitzendorganisaties moeten bewust zijn van hun privileges en ongelijke relatie met hun Zuidpartner
  • Ontvangstorganisaties moeten meer inspraak hebben in het rekruteringsproces van vrijwilligers en ‘neen’ kunnen zeggen als een vrijwilliger niet aan de vereisten voldoet
  • Vrijwilligers adhv training bewust maken van hun eigen verwachtingen en referentiekader
  • Vrijwilligers moeten goed omkaderd worden zowel voor, tijdens als na het vrijwilligerswerk
  • Vrijwilligerswerk in het kader van onderzoek is een meerwaarde
  • Vrijwilligerswerk zien als educatief traject
  • Doelstellingen van uitzend- en ontvangstorganisaties op elkaar afstemmen
  • Stereotype beelden counteren
  • Bouwen aan een structureel lange termijn samenwerkingsverband tussen uitzend- en ontvangstorganisatie
  • Inspanning doen om de lokale taal te spreken/leren
  • Heel voorzichtig omspringen met rechtstreeks contact met kwetsbare kinderen

Dont’s

  • Vrijwilligerswerk met hoge (arbeids)kosten voor de ontvangstorganisatie
  • Vrijwilligers uitsturen die niet voldoen aan het gewenste profiel

Meer info? In de visietekst ‘Relevante stages voor het globale Zuiden’ schuift UCOS samen met zijn partners 9 principes naar voor om te komen tot betekenisvolle Noord-Zuidmobiliteit. De visietekst is via deze link beschikbaar in het Nederlands, Frans, Engels en Spaans zodat hij gedeeld kan worden met internationale partners.

4de Pijlerconferentie? Op 20 en 21 juni organiseerde het 4de Pijlersteunpunt van 11.11.11 in samenwerking met een netwerk van ngo’s en universiteiten, een tweede Europese 4de Pijlerconferentie in Brussel. Deze tweedaagse netwerkconferentie bood een uniek platform om kennis uit te wisselen met beleidsmakers, academici en vertegenwoordigers over burgerinitiatieven en internationale solidariteit. Via deze link vind je meer info over het 4de Pijlersteunpunt van 11.11.11.

Wil je op de hoogte gehouden worden van mondiaal nieuws volgens jouw thema- en landvoorkeuren? Schrijf je dan hier in op onze nieuwsbrief.

BEKIJK HIER DE FOTO’S VAN DE WORKSHOP
]]> https://www.ucos.be/dos-en-donts-voor-betekenisvol-vrijwilligerswerk-in-het-globale-zuiden/feed/ 0