ALGEMENE INFORMATIE

Senegal was eens de befaamde eindstop van de rallyrace Parijs-Dakar. Het is een land dat sterk is uitgebuit door de koloniale overheersers en daar nog altijd de gevolgen van draagt. Tevens is het ook een land rijk aan natuurlijke grondstoffen en West-Afrikaanse tradities. De vooruitgang op het gebied van rechten voor vrouwen en de queer gemeenschap verloopt echter moeizaam.

Om je goed voor te bereiden op je verblijf in het land is het aan te raden om de cultuur en de samenleving beter te leren kennen. Via het menu aan de linkerkant kan je over verschillende thema’s essentiële informatie opzoeken. Met behulp van verwijzingen naar boeiende en interessante webpagina’s, maar ook via artikels die je in onze Library vindt, willen we je verder op weg helpen.

» Officiële naam: Republiek Senegal
» Hoofdstad: Dakar
» Bevolking: 15.736.368 (2020)
» Oppervlakte: 196.712 km²
» Munteenheid: West-Afrikaanse CFA-frank (BCEAO)
» Taal: Frans als officiële taal, vele etnische talen in alledaagse omvang. Voornaam hierin zijn Wolof (in Dakar), Pulaar, Serer, Cangin en Jola. In totaal worden er 39 talen gesproken in Senegal. Een aantal daarvan hebben ook een erkende, nationale status.
» Alfabetiseringsgraad: 52 % (2017)
» Reisdocumenten: paspoort minstens 6 maanden geldig op de dag van aankomst
» Vaccinaties: Gele koorts (aanbevolen, soms verplicht), (aanbevolen) Hepatitis A, Tetanus-difterie-kinkhoest, Polio, Mazelen-bof-rubella
» Keuken: veel vis en zeevruchten, veel vleessoorten behalve varken (wegens de grote moslimbevolking), pindanoten (belangrijkste gewas van Senegal), en couscous.
» Fooien: wordt in het algemeen niet gedaan; als je een fooi wilt geven is de vuistregel 10-15%
» Stopcontacten: Types C, D, E en K (voor sommige heb je reisstekker nodig)

Hieronder vind je alvast enkele nuttige websites met algemene informatie over Mozambique.

Reisadvies FOD Buitenlandse Zaken: website van de Belgische FOD Buitenlandse Zaken, met reisadvies georganiseerd volgens de volgende thema’s: algemene veiligheid, vervoer, klimaat en rampen, gezondheid en hygiëne, lokale wetgeving en praktische informatie.

SOCIO-ECONOMISCHE ACHTERGROND

De economie van Senegal kent zware gevolgen van de Portugese en Franse koloniale overheersing. Senegal behoort tot de 39 landen die gecategoriseerd worden ‘heavily indebted poor countries (of HIPC)’, een programma van de Wereldbank en het Internationaal Monetair Fonds. De laatste cijfers uit 2011 tonen dat 38,5% van de Senegalese bevolking onder armoedegrens leeft, weliswaar een daling van 30% sinds 1991. De belangrijkste motoren van de Senegalese economie zijn de mijnindustrie, toerisme, landbouw en visvangst.

Het land bezit een aantal grondstoffen zoals goud, ijzer, zircon en fosfaten. De rijkdom van deze grondstoffen blijft echter uit de handen van de Senegalese bevolking. Het merendeel hiervan is tewerkgesteld in de landbouw. Senegal maakt deel uit van de Sahel wat de landbouw vermoeilijkt door lange periodes van droogte. Grote delen van de landbouw voorzien ook enkel de basisbehoeftes van de boeren en kunnen vaak niet verkocht worden. Senegal is genoodzaakt grote hoeveelheden rijst te importeren om honger bij de bevolking tegen te gaan.
De cash crops of goederen die gekweekt worden om wel verkocht te worden zijn vnl. pindanoten, suikerriet, katoen, arabische gom, en verschillende groentesoorten zoals tomaten en groene bonen.
Ook visvangst is een belangrijke economische sector, hoewel dit nog altijd met basisinstrumenten wordt gedaan en weinig geïndustrialiseerd is. De visserijzone van 22 km zee-inwaarts vanaf de Senegalese kust is eigendom van het land maar internationale vissersboten vissen toch vaak in dit gebied en maken zo inbreuk op de autonomie van de Senegalese visserijzone.

India is Senegal’s belangrijkste exportpartner, goed voor 25% afname van Senegalese goederen. Verder steunt het land in grote mate ook op buitenlandse investeringen.

LINKS

Bodem rond kleine goudmijnen in Senegal zit vol kwik (MO*, 2018)

Senegal draagt zware gevolgen van internationale visvangstbonanza (MO*, 2017)

GENDER EN SEKSUALITEIT

Zeker op het platteland vervullen vrouwen nog de genderstereotype rollen binnen het huishouden (koken, kinderen opvoeden, poetsen …) en helpen in de landbouw. Door economische en sociale veranderingen in de afgelopen decennia hebben vrouwen ook een belangrijkere rol ingenomen in het dorp bij wijze van leidinggevenden zijn voor publieke gezondheid en geboorteaangelegenheden. Ook in steden hebben vrouwen de arbeidsmarkt kunnen betreden

Hun rechten blijven echter nog weinig gehandhaafd. De ongeletterdheid blijft onevenredig groot in vergelijking met mannen en ze blijven slechts 10% uitmaken van de werkende bevolking. Hoewel genitale verminking bij wet verboden is, blijft het in de praktijk nog wel veel toegepast worden. Zo’n 28% van de vrouwen is genitaal verminkt, met sterke regionale verschillen in de hoeveelheid van de bevolking (bv meer in het zuiden dan in het westen).

LGBTQ-rechten zijn nagenoeg onbestaand in Senegal. Het huwelijk tussen mensen van hetzelfde geslacht is bij wet verboden, en ook beschuldigingen van homoseksualiteit vinden hun weg naar de rechtbank en naar veroordelingen. Meer dan 90% van de bevolking gelooft dat homoseksualiteit niet aanvaard moet worden.
Bijgevolg zijn ook andere personen binnen de queer community slachtoffer van uitsluiting en discriminatie.

ONDERWIJS

Het Senegalese onderwijs dat door de overheid georganiseerd wordt is seculier tegenover de populaire Qur’anscholen. Dat maakt dat het staatsonderwijs opvoeding voorziet voor alle kinderen t.e.m. 16 jaar, zoals in de Grondwet is opgenomen in 2001. Het schoolsysteem is ook gebaseerd op de Franse koloniale overlevering wat het sterk gecentraliseerd maakt. Tevens bestaat het uit basisschool, secundaire school, en hoger onderwijs.
Minder dan de helft van de kinderen houdt het schoolgaan vol na hun 5e levensjaar. Velen worden dan deel van de werkende bevolking, hoewel dit pas legaal is vanaf 15 jaar. De overheid geeft ook aan dat de infrastructuur en de middelen ontbreken om onderwijs aan iedereen aan te bieden. Door de lage bevolkingsdichtheid grijpen school ook naar het systeem om verschillende leerjaren tegelijk te onderwijzen, gaande van 2 tot wel 6 leerjaren tegelijkertijd.

De Qur’anscholen in Senegal zijn een wijdverspreid maar weinig gedocumenteerd fenomeen. Ook hier zijn er drie graden van basis, secundaire en hoger onderwijs. Het merendeel van deze scholen kent een balans tussen het seculiere lesgeven en religieus onderwijs. Er is ook een minderheden waarin de school optreedt als voogd voor de kinderen en hen tevens ook tot bedelaars maakt om eigen onderhoud te voorzien.

LINK

Thousands of children are abused in Senegal’s religious schools (The Economist, 2019)

GEZONDHEID

Zoals in veel over-geëxploiteerde landen die gebrek hebben aan infrastructuur en middelen treft een slechte gezondheidszorg voornamelijk vrouwen en kinderen. Dit is ook in Senegal zichtbaar in hoge cijfers van moeder- en kindersterfte. Ook genitale verminking gebeurt nog op vele plaatsen (zie boven). De toegang tot abortus is zeer moeilijk en enkel mogelijk indien het leven van de moeder in gevaar komt.

De gezondheid van kinderen is ook vol risico’s op jonge leeftijd. In 2019 was net geen 15% van de kinderen onder 5 ondervoed, en slechts iets meer dan 40% van kinderen tussen 12 en 23 maanden hadden vereiste vaccinaties voor die leeftijd ontvangen. Het is voornamelijk ondervoeding en malnutritie die grote gevolgen kunnen hebben op de gezondheid van kinderen.

Andere voorname teisterende ziektes en aandoeningen in Senegal zijn malaria, AIDS, syfilis, tuberculose en cholera.
Er is al jarenlange nood geweest aan nieuwe infrastructuur en middelen. Hoewel er vooruitgang is geboekt, is er nog altijd een groot tekort aan dokters, zowel algemeen als specialisten, en aan ziekenhuizen.

POLITIEK

Senegal is een republiek met één kamer, de Assemblée nationale, waarover iedere 5 jaar verkiezingen worden gehouden. Er zijn maar liefst 80 politieke partijen die strijden om het parlement. De laatste parlementsverkiezingen van 2017 leverde echter een gigantische overwinning op voor de liberale partij van president Macky Sall, die meer dan driekwart van de zetels wist binnen te halen.

Senegal is een voormalige kolonie: eerst onder de Portugezen, later (en meer beïnvloedender) door de Fransen. Vanaf het einde van de 19e eeuw was Senegal deel van Frans-West-Afrika, een federatie van voormalige Franse kolonies. In 1958 werd deze federatie ontbonden omdat de verschillende gebieden nu over autonomie wilden beschikken. In 1960 verklaarde Senegal zich onafhankelijk In de jaren ‘70 werd Senegal nog regelmatig binnengevallen door Portugese paramilitaire organisaties uit het toenmalige Portugese Guinea (ten zuiden van Senegal).
Tussen 1982 en 1989 trachtten Senegal en Gambia (wat volledig ingesloten wordt door Senegal) een eenheid te creëren tussen de twee landen maar dat mislukte door de weinig interesse in politieke kringen om als een eenheid te werken.
Belangrijke politieke leiders in Senegal waren Abdou Diouf (4 keer president, veel diplomatieke relaties, meer deelname in politiek), Abdoulaye Wade (2 keer president) en huidig president Macky Sall.

CULTUUR

Keuken

Veel vis en zeevruchten, veel vleessoorten behalve varken (wegens de grote moslimbevolking), pindanoten (belangrijkste gewas van Senegal), en couscous.

Vertelkunst

Senegal is nog steeds een hotspot voor de orale vertelkunst die reeds lange tijd de geschiedenis en mythes van West-Afrika in stand houden. Deze vertellers worden griots of djeli’s genoemd. Meesterschap is erg moeilijk en de informatie, verhalen en tradities worden van generatie op generatie doorgeven. De West-Afrikaanse vertellers zijn een van de laatst overgebleven orale overleveraars van tradities in de wereld.

Sport

Worstelen is de nationale sport van Senegal, en ook voetbal is heel populair. Senegal’s nationale ploeg scoort ook goed in internationale competities Africa Cup of Nations en de FIFA Wereldbeker. Ook basketbal wordt op grote schaal gespeeld.

Voor zo’n 30 jaar was Senegal ook de eindbestemming voor de rally-race Parijs-Dakar maar dit werd stopgezet in 2007 door veiligheidsoverwegingen in Mauritanië.

GEOGRAFIE

De noordelijke grens van Senegal wordt gevormd door de Senegalrivier. Twee andere belangrijke rivieren zijn de Gambiarivier (in centraal Senegal) en de Casamancerivier (in het zuiden).
Dakar ligt op het schiereiland van Cape Verde, tevens het meest westelijke punt van continentaal Afrika.
Het merendeel van het land bestaat uit savannes, bossen, en mangroves. Het klimaat kent een droog en een nat seizoen en is dus tropisch. Voornamelijk het noorden kent ook eerder een heet en woestijnklimaat (als deel van de Sahel).
Senegal kan grote gevolgen van de klimaatcrisis komen te lijden, hoewel het zelf geen grote vervuiler is. De landbouw, een van Senegal’s belangrijkste economische sectors, wordt getroffen door periodes van grote droogte. Droogte leidt zo ook tot verwoestijning. Ook de kust ondervindt erosie door het stijgende zeeniveau.

LEES- EN KIJKTIPS

Dit deeltje is voorlopig nog leeg maar daar kan snel verandering in komen. Kijk binnenkort nog eens opnieuw of geef zelf een suggestie!

VEILIGHEID

Het meest uitgebreide overzicht van veiligheidsinstructies vind je op de website van de FOD Buitenlandse Zaken.

ALGEMENE INFORMATIE

Nepal is het geboorteland van Gautama Boeddha, een belangrijke speler op de historische Zijderoute, en het land dat de laatste Hindu–koning kende. Het is tevens een gigantisch mooi land wat enorm veel toerisme aantrekt. Op politiek gebied was het oorspronkelijk een bufferstaat tussen het koloniale India van de Britten en het keizerrijk van China.

Om je goed voor te bereiden op je verblijf in het land is het aan te raden om de cultuur en de samenleving beter te leren kennen. Via het menu aan de linkerkant kan je over verschillende thema’s essentiële informatie opzoeken. Met behulp van verwijzingen naar boeiende en interessante webpagina’s, maar ook via artikels die je in onze Library vindt, willen we je verder op weg helpen.

» Officiële naam: Federale Democratische Republiek Nepal
» Hoofdstad: Kathmandu
» Bevolking: 28,095,714 (2018)
» Oppervlakte: 1.020.000 km²
» Munteenheid: Nepalese roepie NPR
» Taal: Nepali (en 123 andere talen die als moedertaal gesproken worden)
» Alfabetiseringsgraad: 68 % (2018)
» Reisdocumenten: Paspoort, minstens zes maanden geldig vanaf afreisdatum; Toeristenvisa voor Belgen/Europeanen worden bij aankomst afgeleverd.
» Vaccinaties: (aanbevolen) Hepatitis A, Tetanus-difterie-kinkhoest, Polio, Mazelen-bof-rubella
» Fooien: normaal niet nodig, maar vuistregel is 10-15 %
» Stopcontacten: Types C, D, M (reisstekker nodig)

Hieronder vind je alvast enkele nuttige websites met algemene informatie over Egypte.

Reisadvies FOD Buitenlandse Zaken: website van de Belgische FOD Buitenlandse Zaken, met reisadvies georganiseerd volgens de volgende thema’s: algemene veiligheid, vervoer, klimaat en rampen, gezondheid en hygiëne, lokale wetgeving en praktische informatie.

SOCIO-ECONOMISCHE ACHTERGROND

Nepal is een van de snelst groeiende economieën ter wereld. Voornamelijk dienstverlening en grondstofontginning is van belang voor Nepal’s BBP. Hoewel maar 28% van het territorium geschikt is voor landbouw verdient zo’n 75% van de werkende bevolking hier hun loon. De landbouw is evenwel sterk onderhevig aan moessonregens. Voorname landbouwproducten zijn jute, suikerriet, tabak en verschillende graansoorten.

Armoede is verminderd in de 21e eeuw, hoewel net geen 10% nog steeds onder de armoedegrens leeft. Erger nog, 32% van de bevolking leeft op de rand van armoede. Net geen percent van de bevolking (meer dan 200.000 mensen) bevindt zich in zware schulden en worden door deze schulden als tot slaaf gemaakt beschouwd. De gevolgen hiervan zijn dat ze moeten deelnemen in dwangarbeid.

Voornamelijk toerisme een belangrijke economische groeifactor. Zowel natuursites alsook UNESCO-werelderfgoed trekken buitenlandse bezoekers naar Nepal. Toch kampt het land nog met een gebrekkig infrastructuur om deze toestroom het hoofd te bieden.

LINKS

Inside the Nepalese Human Trafficking Industry (Vice, 2020)

Nepal kampt met stijgende temperaturen en steeds minder sneeuw (MO*, 2021)

Toenemend toerisme in Nepal: een zegen of een vloek? (MO*, 2019)

Dit Himalayagebied wordt steeds droger, maar ‘weggaan geeft mij geen voldoening’ (MO*, 2022)

GENDER EN SEKSUALITEIT

Mensenrechten hebben grote sprongen gemaakt in Nepal over de jaren heen en het land waakt als een van de meest progressieve landen in de regio over de rechten van queer personen. Homoseksualiteit is legaal sinds 2007 en er zijn ook andere wetten die personen moeten beschermen van discriminatie en vervolging. Deze rechten zijn ook als mensenrechten opgenomen in de Nepalese grondwet. Enkel op het gebied van transpersonen is er nog veel werk: daarin loopt buurland India Nepal nog altijd voor.

Hoewel relaties tussen personen van hetzelfde geslacht niet verboden is, worden deze relaties ook niet erkend. Het verbod, opgezet tijdens de monarchie, is in 2007 opgeheven maar er zijn geen nieuwe wetten die de relaties erkennen. Er zijn sinds 2010 pogingen en wetsvoorstellen geweest om dit wel te doen maar zonder resultaat.

Officiële documenten en paspoorten bevatten een derde genderoptie (‘andere’) om niet-cisgender personen zich zo te laten identificeren. Bijgevolg kan dit ook worden doorgetrokken binnen andere instituten in het land, zoals universiteiten en bankdocumenten.

Dit ‘derde gender’ is reeds lang eigen aan de bevolking van de regio van Nepal, Pakistan, Bangladesh en India (zie ook de landenfiche van India). Het is in het Westen dat dit derde gender valt onder de noemer van transgenders. Toch kan een verandering van genderidentiteit (op papier) slechts in één richting gebeuren: van mannelijk/vrouwelijk naar derde gender (ook wel ‘O’ in Nepal). Men kan dus niet van vrouw naar man gaan of vice versa.
Ook non-binariteit is afwezig uit het Nepalese erkenningssysteem, evenals interseksualiteit.

Zoals elders lopen de wetten die de rechten van de queer gemeenschap beschermen voorop op de maatschappelijke visie op de gemeenschap. Er heerst dus nog steeds een sterk sociaal stigma tegenover queer zijn. Toch zijn er vele activisten (zoals Blue Diamond Society) én houdt Kathmandu jaarlijks een pride festival.

ONDERWIJS

Het is pas sinds de instelling van de democratie in 1951 dat onderwijs ook meer voor de algemene bevolking toegankelijk is. Daarvoor werd er voornamelijk privéonderwijs gegeven binnen de elitekringen. Zoals elders is er eerst een lager onderwijs (8 leerjaren) en een secundair onderwijs (4 leerjaren). Daarna is er de mogelijkheid tot hoger onderwijs (universiteit of hogeschool).

Analfbetisme blijft relatief hoog in Nepal, voornamelijk in de landelijke gebieden. Ook het verschil in analfabetisme tussen jongens en meisjes is zeer groot (70% tegenover 50%). Toch was het analfabetisme ooit veel erger: bij de revolutie van 1951 kon slechts 5% van de bevolking lezen en schrijven. Moderne cijfers plaatsen de geletterdheid van de bevolking rond 68%.

Hoewel het onderwijs gratis zou moeten zijn, blijkt dat meestal niet het geval. Tevens kampt het land met een gebrek aan infrastructuur en een tekort aan leerkrachten. Vele inwoners van Nepal verlaten het land niet alleen om elders werk te zoeken maar ook in zoektocht naar beter onderwijs.

LINK

Digitale onderwijskloof slaat hard toe in Nepal (MO*, 2020)

GEZONDHEID

De levensverwachting van Nepalezen is sterk omhoog gegaan sinds de jaren ‘50. Toen was de gemiddelde leeftijd slechts 35 jaar oud. Zelfs in de jaren ‘90 ging het niet hoger dan 54. De moderne levensverwachting plaatst het gemiddelde op 71. Nepal kampt desalniettemin met grote gezondheidsproblemen bij de bevolking, zowel door slechte levenshouding alsook door de onkunde om mensen met behandelbare ziektes te genezen. Deze onkunde wordt veroorzaakt door slechte sanitaire voorzieningen, ondervoeding en moeilijke toegang tot de gezondheidszorg. Deze laatste wordt zowel voorzien door de regering als door de private sector.

De grootste vooruitgang heeft Nepal geboekt op het gebied van de gezondheid van moeders en hun kinderen. Moedersterfte is sterk gedaald in de afgelopen 30 jaar, hoewel het cijfer nog steeds relatief hoog ligt. Ook het sterftecijfer voor pasgeborene is bijna gehalveerd in het afgelopen decennium.
Ondervoeding van kinderen blijft evenwel een groot probleem: iets meer dan 40% van kinderen onder 5 lijden hieronder.

De regering werkt samen met lokale en internationale ngo’s om de gezondheidszorg te doen groeien en toegankelijker te maken.

POLITIEK

Vanaf het midden van de 19e eeuw tot 1951 werd Nepal geregeerd door de totalitaire Ranadynastie. In 1951 volgde dan de succesvolle revolutie die van Nepal een democratie wilde maken. Toch bleef de koning, die geen deel uitmaakte van de Ranadynastie, een obstakel vormen voor het implementeren van de democratie. Hierdoor werd Nepal een ‘partijloze’ democratie (het Panchayatsysteem): politieke partijen waren verboden. Het volk verkoos direct hun verantwoordelijken voor het parlement, zonder partijen. Tijdens deze staatsvorm werden er vele hervormingen en moderniseringen doorgevoerd maar persoonlijke vrijheid werd beperkt en censuur werd sterk gehandhaafd. In 1990 werd de grondwet hervormt om opnieuw meerdere partijen te laten deelnemen in de democratie.

In 1996 wilde de Maoïstische Partij komaf maken met de Nepalese monarchie, wat leidde tot een burgeroorlog. Pas in 2006 volgde er opnieuw een vredevolle revolutie die van Nepal een seculiere republiek maakte. In 2015 werd ook de nieuwe grondwet ingevoerd.

CULTUUR

Hoewel Nepal het kastensysteem van Zuid-Azië volgde, wordt het in de praktijk sinds minder nageleefd. De laagste kaste, die van de ‘onaanraakbaren’, werd officieel verboden in 1961. Sindsdien zijn er ook wetten die dit verbod afdwingen.
De maatschappij is erg patriarchaal gestructureerd: voorouders zijn van belang voor sociale status. Vele huwelijken worden ook nog altijd door geregeld door huwelijksdwang.

Nepal’s oudere literatuur is sterk verbonden met de rest van Zuid-Azië, in zoverre dat het geschreven werd in het Sanskriet, vaak door Brahminpriesters. Overgebleven literatuur in de Nepalitaal dateert pas vanaf de 17e eeuw. Moderne literatuur in Nepali neemt aanvang bij Bhanubhakta Acharya (1814–1868) die de het grote Hindu-epos Rāmāyana vertaalde van het Sanskriet naar het Nepali en toegankelijk maakte voor het brede publiek. Ongeveer een eeuw later hadden westerse invloeden de Nepalese literatuur losgemaakt van de Hinditraditie, waardoor poëtische werken werden geschreven, evenals werken die sociale problematieken aankaartten. Na de revolutie van 1951 floreerde literatuur in Nepali pas echt.
Een voorname auteur en poëet was Motiram Bhatta, evenals Laxmi Prasad Devkota en Guru Prasad Mainali.

De Nepalese keuken kent een enorme variëteit door de veelheid aan culturen, etniciteiten en verschillen in klimaat. Voedsel wordt meestal geserveerd op een thali, een bord waarop kommetjes staan met gekookte granen en daarrond verschillende bijgerechten. De Nepalese keuken is tevens sterk vegetarisch. Dit komt mede door de boeddhistische overtuiging die ook in andere delen van Zuid-Azië heerst, dat men geweld tegenover andere levensvormen zo veel men kan moet vermijden.

Het ontstaan van de tandavadans, de heilige dans van de god Shiva, zou ontstaan in Nepal, meer bepaald in de Himalaya’s.
Het overgrote merendeel van de bevolking praktiseert het hindoeïsme, en een kleine minderheid het boeddhisme. De tradities van deze twee strekkingen gaat zo’n 2000 jaar terug en is dus sterk verbonden met het land.

GEOGRAFIE

Het noorden van Nepal wordt begrensd door de Himalaya’s (oftewel ‘de woonplaats in de sneeuw’ in Sanskriet). Dit is tevens een van de 3 niveaus van Nepal. In de Himalaya’s bevindt zich ook de hoogste berg ter wereld (Mt. Everest, Sagarmāthā in Nepali) en nog 7 andere bergen boven de 8.000 meter.
Het tweede hoogteniveau is het bergniveau waar geen sneeuw ligt. Het hogere gedeelte van dit niveau kent een alpenklimaat, het lagere een subtropisch. Bij deze laatste zijn er ook veel heuvels en riviervalleien te vinden.
Het laagste niveau zijn de zuiderse vlaktes, richting de grens met India.

Nepal kent redelijk veel aardbevingen en sliboverstromingen uit de bergen. De ontwikkeling van infrastructuur in het land lijdt erg onder dergelijke natuurrampen.

LEES- EN KIJKTIPS

Dit deeltje is voorlopig nog leeg maar daar kan snel verandering in komen. Kijk binnenkort nog eens opnieuw of geef zelf een suggestie!

VEILIGHEID

Het meest uitgebreide overzicht van veiligheidsinstructies vind je op de website van de FOD Buitenlandse Zaken.

ALGEMENE INFORMATIE

De Republiek Mozambique is een uitgestrekt kustland dat een belangrijke hotspot was voor de ontwikkeling van Swahilicultuur en taal. In de 15e eeuw koloniseerde Portugal het land, waarna het pas na 4 eeuwen uitbuiting en bezetting haar onafhankelijkheid verkreeg.

Om je goed voor te bereiden op je verblijf in het land is het aan te raden om de cultuur en de samenleving beter te leren kennen. Via het menu aan de linkerkant kan je over verschillende thema’s essentiële informatie opzoeken. Met behulp van verwijzingen naar boeiende en interessante webpagina’s, maar ook via artikels die je in onze Library vindt, willen we je verder op weg helpen.

» Officiële naam: Republiek Mozambique
» Hoofdstad: Maputo
» Bevolking: 30,066,648 (2020)
» Oppervlakte: 801,590 km2
» Munteenheid: Mozambikaanse metical MZN
» Taal: Portugees (officieel); Tsonga, Mwani, Chewa, Swahili (erkende talen)
» Alfabetiseringsgraad: 61 % (2017)
» Reisdocumenten: paspoort met een geldigheid van minstens 6 maanden; Visum bij ambassade/consulaat
» Vaccinaties: (aanbevolen) Hepatitis A, Tetanus-difterie-kinkhoest, Polio, Mazelen-bof-rubella
» Keuken: inteiro com piripiri (kip in piri-pirisaus), prego (steak), pudim (pudding), rissóis (gefrituurde scampi’s)
» Fooien: algemeen 10-15 %
» Stopcontacten: Types C, F & M (geen reisstekker nodig)

Hieronder vind je alvast enkele nuttige websites met algemene informatie over Mozambique.

LINKS

FOD Buitenlandse Zaken: website van de Belgische FOD Buitenlandse Zaken, met reisadvies georganiseerd volgens de volgende thema’s: algemene veiligheid, vervoer, klimaat en rampen, gezondheid en hygiëne, lokale wetgeving en praktische informatie.

VLIR-UOS: overzicht van de samenwerking van VLIR-UOS en het Vlaamse hoger onderwijs met Mozambique.

SOCIO-ECONOMISCHE ACHTERGROND

Mozambique is één van de armste en meest geëxploiteerde landen ter wereld. Meer dan de helft van de bevolking leeft onder de armoedegrens en het gemiddelde maandloon is er $60. Toch kende het land een sterke economische groei net vóór en na de eeuwwisseling. Latere groeifactoren waren het resultaat van een herstellende landbouw, buitenlandse investeringen (waaronder België een belangrijke rol speelt) en zgn. ‘ontwikkelingshulp’. Hoewel landbouw een belangrijk deel van de economie is, blijft het overgrote deel van de beschikbare en bebouwbare grond onbewerkt, door een tekort aan middelen en infrastructuur.

Het gewin van grondstoffen was een belangrijk deel van de export van Mozambique: voornamelijk steenkool en aluminium waren van belang. Momenteel produceert Mozambique veel elektriciteit door waterkrachtcentrales, het smelten van aluminium, en de ontginning van aardgas.

Momenteel hebben voornamelijk buitenlandse machten, zoals China, India en Brazilië, een belangrijk aandeel in de economie van Mozambique. Tevens heeft  het land door haar lange kustlijn en vele havens een uitgelegen positie voor maritieme handel en transport. Ook het binnenland beschikt over een ruim spoorwegnetwerk.

Mozambique is echter erg bedreigd door de klimaatcrisis en dit heeft sterke gevolgen voor het hele land. Lees er meer over in het artikel van MO* hieronder.

LINKS

Orkanen bevestigen: Mozambique bevindt zich in de frontlinie van mondiale klimaatcrisis (MO*, 2020)

‘Schandalig dat Mozambique moet lenen na cyclonen’ (MO*, 2019)

Handel tussen China en Mozambique kent groei van 45 procent (MO*, 2018)

Droogte in Mozambique treft stroomproductie (MO*, 2018)

Wij betalen miljarden aan vuile energie – in Afrika (OneWorld, 2021)

Brazil and Japan plotted a farming revolution in Mozambique (The Economist, 2019)

GENDER EN SEKSUALITEIT

Geweld van alle aard tegen vrouwen is courant in de Mozambikaanse maatschappij. Verkrachting en huiselijk geweld zijn illegaal (gevangenisstraffen als berechting) maar blijven hardnekkig aanwezig. In 2014 werd er zelfs een wet gestemd om verkrachters te laten trouwen met hun slachtoffers, zodat ze op die manier berechting konden ontlopen. De wet is nooit bekrachtigd geworden.

Ook huiselijk geweld wordt nagenoeg nooit vervolgd, hoewel er een enorm veel instanties van geweldpleging worden waargenomen. Ook feminicide is alom aanwezig, vaak gepleegd door verwanten van de slachtoffers.
Geweld tegen kinderen, ook seksueel, is vaak voorkomend. De staat slaagt er niet in om seksueel misbruik (en ook kinderprostitutie) tegen te houden of uit te roeien.

Sinds 2015 is homoseksualiteit legaal in Mozambique. Het is echter niet sociaal geaccepteerd en wordt nog steeds gemerkt door een stigma. Voornamelijk homoseksuelen besmet met het HIV-virus lijden hier dubbel onder, aangezien zij niet zomaar medisch behandeld worden.

ONDERWIJS

Er is een schoolplicht voor het basisonderwijs in Mozambique maar vele kinderen kunnen dit niet bijwonen omdat ze moeten werken voor hun gezin. Een miljoen kinderen gaat niet naar school. Er is wel een toename in de aanwezigheid van meisjes op school, alsook in de hoeveelheid kinderen die school afmaakt (hoewel dit cijfer extreem laag blijft). Meisjes en vrouwen zijn ook disproportioneel analfabeet met mannen.

Het is verplicht een nationaal examen af te leggen vooraleer iemand kan toetreden tot het secundaire onderwijs in Mozambique. Plaatsen aan de universiteiten zijn zeer beperkt, dus vele Mozambikanen beginnen te werken in afwachting van toelating, als ze al werken vinden. Portugal laat ieder jaar ook een aantal Mozambikanen toe in het eigen onderwijs, zowel secundair als hoger.

Zoals vele geëxploiteerde landen lijdt het onderwijs in Mozambique aan een gebrek van materialen, infrastructuur en goed opgeleide leerkrachten.

GEZONDHEIDSZORG

De geboortecijfers liggen erg hoog in Mozambique: een moeder brengt gemiddeld 5,5 kinderen ter wereld. Tegelijk ligt ook de kindersterfte nog erg hoog: 1 op 10 kinderen overlijdt als baby. 550 per 100.000 moeders overleeft de zwangerschap niet. 1 op 37 moeders houdt complicaties over aan de zwangerschap die fataal kunnen worden tijdens hun leven.

HIV-infecties liggen op een gemiddelde van 11,5% van de bevolking en in sommige steden ligt dit aantal dubbel zo hoog. Meer dan anderhalf miljoen mensen zijn positief met het virus. De inspanningen om hen te behandelen zijn wel sterk omhoog gegaan en de epidemie lijkt niet langer te stijgen maar op een plateau te zijn gekomen.

LINK

Mozambikaanse topdokter: ‘Pandemie was wake-upcall voor Afrikaanse gezondheidssystemen’ (MO*, 2022)

POLITIEK

Mozambique is een republiek met een president, eerste minister en ministerraad. Het parlement is de Assembleia da República (de Vergadering van de Republiek). De tweel belangrijkste partijen zijn FRELIMO (Frente de Libertação de Moçambique, Bevrijdingsfront van Mozambique), die tevens de regeringspartij is, en RENAMO, Resistência Nacional Moçambicana, Mozambikaans Nationaal Verzet, de conservatieve oppositiepartij. Deze twee partijen vochten ook tegen elkaar in de Mozambikaanse burgeroorlog tussen 1977 en 1992. In het kader van de globale Koude Oorlog verzette de conservatieve en nationalistische RENAMO zich tegen de marxistische FRELIMO. FRELIMO is nog steeds aan de macht sinds de onafhankelijkheid in 1975, met president Filipe Nyusi aan het hoofd.
De verkiezingen in Mozambique zijn niet vrij van fraude en corruptie. Buitenlandse waarnemers onderschrijven de beweringen van RENAMO dat FRELIMO de verkiezingen manipuleren.

Het land onderhoudt goede diplomatieke relaties met zowel de buurlanden alsook met Westerse landen, mede door de belangrijke financiële belangen die hiermee samenhangen.

Sinds 2017 kampt het land met aanvallen van jihadisten. Vooral het noorden van het land wordt geteisterd door raids en verscheidene steden en regio’s zijn in handen gevallen van de terroristen.

LINKS

Vlaanderen verlengt samenwerking met Mozambique tot 2025 (MO*, 2022)

‘Een militaire ingreep in Mozambique zal het conflict nog verergeren. Dit is waarom’ (MO*, 2021)

IS-aanhangers in Mozambique zetten ontvoerde jongens in als kindsoldaten (MO*, 2021)

Wordt Mozambique het nieuwe epicentrum van jihadistisch extremisme? (MO*, 2020)

CULTUUR

Door de Portugese kolonisatie heeft de cultuur van Portugal haar stempel gedrukt op de Mozambikaanse cultuur. De inheemse bevolking zijn van Bantu-origine (de sprekers van de Bantu taal, verspreid over heel sub-Sahara Afrika).

Kunst

De meest bekende hedendaagse kunstenaars in Mozambique waren de schilder en dichter Malangatana Ngwenya (+2011) en de beeldhouwer Alberto Chissano (+1994). Zij hebben grote invloed uitgeoefend op het hedendaagse kunstmilieu van Mozambique.

Media

Grote delen van de media zijn in handen van de regering of sterk beïnvloed erdoor. Kranten zijn weinig populair omdat vele mensen ze niet kunnen lezen. Voornamelijk in Maputo wordt er wel nog gelezen. Ondanks de gouvernementele steun voor kranten die de regering onderschrijven, is er ook een toename aan onafhankelijke kranten die kritisch zijn tegenover het regime.

De radio is een van de meest populaire media. Ook vele radiozenders zijn in het bezit van de regering.

Keuken

De huidige Mozambikaanse keuken kent grote invloeden van de Portugese keuken. Een heleboel kruiden en gewassen zijn door de Portugezen geïntroduceerd, voornamelijk door ontdekkingen in het gekoloniseerde zuiden van Amerika. De cashewnoot is origineel een Braziliaans product maar tijdens de 20e eeuw was Mozambique een van de grootste producenten hiervan ter wereld.

GEOGRAFISCH OVERZICHT

Mozambique wordt verdeeld in 2 delen door de Zambezirivier die vanuit het westerse binnenland oostelijk naar de kust stroomt. Ten noorden hiervan liggen heuvels en lage plateau’s, ten zuiden meer laagland begrensd door de Lebombobergen die overlopen in Zuid-Afrika. Het land heeft ook meerdere belangrijke meren.

Het klimaat is er tropisch (met een nat en een droog seizoen) en naargelang de hoogte regent het er meer of minder, met de meeste neerval langs de kustlijn. Mozambique wordt vaak geteisterd door cyclonen en overstromingen.

LEES- EN KIJKTIPS

Dit deeltje is voorlopig nog leeg maar daar kan snel verandering in komen. Kijk binnenkort nog eens opnieuw of geef zelf een suggestie!

VEILIGHEID

Het meest uitgebreide overzicht van veiligheidsinstructies vind je op de website van de FOD Buitenlandse Zaken.

ALGEMENE INFORMATIE

De Arabische Republiek Egypte is de huidige staatsvorm van een gebied dat een van de oudste beschavingen ter wereld kent. Verschillende overheersers hebben telkens een eigen stempel gedrukt op het land van de Nijl en het heeft zich vaak moeten vrijvechten. Het land verwierf haar (politieke) onafhankelijkheid in 1922, om zich om te vormen tot een republiek in 1952.

Om je goed voor te bereiden op je verblijf in het land is het aan te raden om de cultuur en de samenleving beter te leren kennen. Via het menu aan de linkerkant kan je over verschillende thema’s essentiële informatie opzoeken. Met behulp van verwijzingen naar boeiende en interessante webpagina’s, maar ook via artikels die je in onze Library vindt, willen we je verder op weg helpen.

» Officiële naam: Arabische Republiek Egypte (Arabisch: Jumhūriyat Miṣr al-‘Arabīyah, oftewel Miṣr of Maṣr)
» Hoofdstad: Caïro (Al-Qāhira)
» Bevolking: 102.334.403 (2020)
» Oppervlakte: 1.020.000 km²
» Munteenheid: Egyptische pond EGP
» Taal: Arabisch (vnl. Egyptisch Arabisch)
» Alfabetiseringsgraad: 71 % (2017)
» Reisdocumenten: Geen visum indien reizend als toerist, inreizend via luchthavens van Sharm El Sheik, Sint Catherine of Taba, voor een verblijf van 15 dagen
Identiteitskaart of paspoort, minstens 6 maanden geldig bij aankomst, bij voorafgaande (= minstens 7 dagen voor vertrek) visumaanvraag via website www.visa2egypt.gov.eg. Voor verblijf van maximum 30 dagen. Uitprint van visum meenemen.
» Vaccinaties: (aanbevolen) Hepatitis A, Tetanus-difterie-kinkhoest, Polio, Mazelen-bof-rubella
» Keuken: (grotendeels vegetarisch) kushari (rijst, pasta, linzen), ful medames (gevulde fava bonen), falafel, mulukhiyah (soep van jute bladeren)
» Fooien: algemeen 10-15 %; Gidsen $5/dag
» Stopcontacten: Types C & F (geen reisstekker nodig)

Hieronder vind je alvast enkele nuttige websites met algemene informatie over Egypte.

LINK

Reisadvies FOD Buitenlandse Zaken: website van de Belgische FOD Buitenlandse Zaken, met reisadvies georganiseerd volgens de volgende thema’s: algemene veiligheid, vervoer, klimaat en rampen, gezondheid en hygiëne, lokale wetgeving en praktische informatie.

SOCIO-ECONOMISCHE ACHTERGROND

Egypte heeft enkele belangrijke troeven voor de eigen economie. Vooreerst is er de grote aanwezigheid van fossiele brandstoffen die het land beheert en exporteert, goed voor bijna een kwart van de economie. Egypte is evenwel geen lid van OPEC maar wel een belangrijke globale speler op het gebied van fossiele brandstoffen.

Ten tweede is het toerisme in Egypte een grote bron van inkomsten: jaarlijks genereert het zo’n 11 miljard in omzet en verschaft het werk aan 12% van de werkende bevolking. Naast de historische sites zijn ook de Egyptische stranden aan de Rode Zee zeer druk bezocht.

Tot slot zijn er natuurlijk nog de Nijl en het Suezkanaal, dé verbindingen die Egypte op de kaart van het globale transport zetten. Het kanaal geeft immers doorgang aan een gigantische hoeveelheid maritiem verkeer tussen de Roze Zee (en de Indische Oceaan) en de Middellandse Zee. Het Suezkanaal was lange tijd in handen van de internationale machten (vnl. Groot-Brittannië) totdat de Egyptische president Gamal Abdel Nasser het kanaal nationaliseerde in 1956 en het bezit aan Egypte toe-eigende. Dit gaf aanleiding tot de Suezcrisis, waarbij de Egyptische strijdmachten tegenover een coalitie van Groot-Brittannië, Frankrijk en Israël kwamen te staan. Na een strijd van een week werd de crisis beëindigd en dienden de Verenigde Naties de nationalisatie van het kanaal te erkennen.

GENDER EN SEKSUALITEIT

De status en situatie van vele vrouwen in Egypte is alarmerend tot zwaar problematisch. Aanranding en seksuele uitbuiting zijn erg aanwezig in de maatschappij, zowel publiekelijk als privé. Meisjes worden vaak nog voor ze 18 zijn uitgehuwelijkt en zijn vervolgens slachtoffers van huiselijk geweld en seksuele dwang. Volgens sommige onderzoeken kampt Egypte ook met een cultureel probleem van acceptatie van geweld tegen vrouwen. Patriarchale machtsstructuren zijn nog erg aanwezig in de Egyptische samenleving en plaatsen de vrouw lager en tot machtsobject van de echtgenoot, eveneens volgens academisch onderzoek. Niet alleen is er nood aan het bekrachtigen van een betere positie van de vrouw in de Egyptische samenleving maar ook aan het veranderen van de dominante positie van de man.

In 2017 werd Caïro zelfs bestempeld als één van de gevaarlijkste ‘megacities’ ter wereld voor vrouwen omwille van het seksuele geweld. Ook op vlak van bescherming tegen vrouwelijke besnijdenis, kindhuwelijken en de kinderdood van meisjes scoorde de Egyptische hoofdstad bar slecht. Vrouwen hebben tevens slechte toegang tot gepaste en sensitieve gezondheidszorg en krijgen veel minder kansen op de arbeidsmarkt dan mannen.
Er is ook vooruitgang: in het kader van de MeToo-beweging werd er druk uitgeoefend op het Egyptisch parlement. Het resultaat was een wet die de anonimiteit van slachtoffers van seksueel misbruik beschermde. Op deze manier wordt een sociaal stigma (iets meer) vermeden als iemand misbruik wil aangeven bij de politie.

Abortus is bij wet verboden tenzij de zwangerschap het leven van de moeder in gevaar brengt. In de praktijk worden er ook uitzonderingen gemaakt als de algemene gezondheid van de moeder in gevaar komt of als de foetus een beperking zou hebben. Hoewel het plegen van abortus strafbaar is voor zowel de zwangere persoon en voor de arts die de abortus uitvoert, is het fenomeen niet ongewoon. Zwangere personen worden echter gedwongen abortus te plegen in onveilige omstandigheden, met gezondheidscomplicaties en moedersterfte als gevolg.

LGBTQIA+-rechten zijn in Egypte quasi onbestaand. Homoseksualiteit is impliciet illegaal en maatschappelijk niet aanvaard. De Egyptische wet laat geen gedrag toe dat tegen de publieke zeden indruist, waaronder o.a. homoseksualiteit begrepen moet worden. Een geslachtsverandering kan louter ondernomen worden indien een persoon toestemming krijgt van de centrale al-Azhar Moskee of van de Koptische Kerk in Alexandrië.
Sinds het aantreden van president Sisi zijn er duizenden arrestaties geweest van iedereen die kritisch is tegenover het regime of activistisch optreedt. Zowel personen uit de Queer gemeenschap alsook mede-activisten zijn niet gespaard gebleven van dit regime. De staatsdiensten staan erom bekend mensen op te pakken, gevangen te zetten en te martelen.

LINKS

Egypte telt 66 vrouwelijke en 16.000 mannelijke rechters: ‘Het rechtssysteem moet gelijker’ (MO*, 2020)

#MeToo leidt tot nieuwe wet in Egypte (MO*, 2020)

#MeToo in Egypte: ‘Progressieve ideeën winnen terrein, maar dat brengt nog geen democratie’ (MO*, 2020)

Egypte werkt aan nieuwe anti-homowet (MO*, 2017)

The world’s most dangerous megacities for women (Thomas Reuters Foundation, 2017)

ONDERWIJS

Onderwijs is sinds de jaren ‘50, onder impuls van president Nasser, gratis voor alle Egyptenaren. Het was een van de vele gebieden waarop Egypte als rolmodel diende voor de Arabische wereld, en de Egyptische leerkrachten waren erg in trek in andere landen. In eigen land was de vraag echter erg groot en al snel volgde er een tekort aan leerkrachten in Egypte, een probleem dat ook vandaag nog blijft duren. De kwaliteit van het onderwijs heeft hier ook onder geleden. De genderongelijkheid verergert tevens het probleem aangezien voornamelijk vrouwen als leerkrachten optreden. Leerkrachten worden stevig onderbetaald, en lichamelijke straffen tegenover leerlingen zijn nog altijd in gebruik.

Egypte kent drie lagen in haar onderwijs: het basisonderwijs (4-14-jarigen), het secundaire onderwijs (15-17-jarigen), en het ‘post secundaire onderwijs’, vaak hoger onderwijs. Veel Egyptenaren stoten door naar het hoger onderwijs (zo’n 30%) maar velen maken het niet af (de helft). De Al-Azharuniverstiteit is de belangrijkste universiteit in het land en staat tevens onder het gezag van de eerste minister. Hetzelfde geldt voor het scholennetwerk dat de universiteit (en moskee) beheerst.

Door de lage kwaliteit van het onderwijs, algemene schaarste van schoolmaterialen en de armoede in vele delen van het land, is het haast een noodzaak om als welgesteld inwoner van Egypte zich te wenden tot het privéonderwijs, dat steeds populairder wordt onder hen die het kunnen betalen.

GEZONDHEIDSZORG

Hoewel volgens de Egyptische overheid toegang tot sanitaire voorzieningen voor nagenoeg alle inwoners beschikbaar is, zijn er toch vele getuigenissen van slechte rioleringen en het gebrek aan drinkbaar water. Deze problemen zijn zowel in de steden als op het platteland aanwezig.

De levensverwachting in Egypte is relatief hoog (74 jaar), en zo’n 5,6% van het BBP gaat naar gezondheidsvoorzieningen. Er zijn grote investeringen in de gezondheidszorg gegaan sinds de jaren ‘60, met een stijging van de levensverwachting van zo’n 28 jaar.
De grootste gezondheidsproblemen waarmee het land kampt zijn roken (zo’n 20% van de bevolking rookt, goed voor 19 miljard sigaretten per jaar), obesitas (Egypte was het meest obese land ter wereld in 1996), en drugsgebruik (zeker na de revolutie van 2011).

Hoewel vrouwelijke besnijdenis bij wet verboden is, is het merendeel van de vrouwelijke bevolking op deze manier verminkt. Strengere straffen hebben zich de laatste jaren opgedrongen voor hen die slachtoffer verminken alsook voor hen die slachtoffers begeleiden.

LINKS

Besnijden is beschermen, geldt in Egypte nog steeds (OneWorld, 2020)

POLITIEK

Egypte is een republiek met een president, een parlement en een senaat. De president is de centrale machthebber met de uitvoerende macht in handen, het opperbevel over het leger, en de macht om ⅓ van de senaat te kiezen. Voornamelijk het leger is een belangrijk instrument in de handen van de president om het land naar zijn hand te zetten.

Het is dan ook sinds de ontwikkelingen van de jaren ‘50 en ‘60 dat Egypte eigenlijk autocraat wordt bestuurd. Het is ook generaal Al-Sisi die in 2014 aan de macht trad als president van Egypte en sindsdien een schrikbewind voert in het land. Al-Sisi volgde de afgetreden president Morsi op, en keerde zich tegen diens invloedrijke Moslimbroederschap.
Egypte heeft een gigantisch leger en is mede door haar geografische positie een belangrijke wereldspeler. Hoewel de relaties met Rusland, China en de Verenigde Staten van Amerika redelijk goed zijn, heeft president Joe Biden het land verschillende hulppakketten ontzien omwille van Al-Sisi’s schendingen van mensenrechten.

Duizenden activisten zijn het afgelopen decennium achter tralies gezet door het Egyptisch regime. Kritiek op de regering is uit den boze, en ook elk ander activisme dat indruist tegen de staatspropaganda wordt bestraft. Ook kritiek op religie wordt absoluut niet aanvaard, gezien de terechtstelling van enkele Amerikanen en Canadezen in 2012. Een belangrijk deel van het rechtssysteem is gebaseerd op islamitische jurisprudentie.

LINKS

Een nieuwe arrestatiegolf in Egypte zaait angst onder activisten (OneWorld, 2018)

Egypte duldt geen bemoeienis op gebied van mensenrechten (MO*, 2020)

Repressie door Al-Sisi houdt protest in Egypte klein (MO*, 2020)

Egypte sluit jonge activisten op zonder eerlijk proces. ‘En Europa kiest opnieuw voor steun aan een bloedige, wrede dictator’ (MO*, 2020)

Egypte’s zware erfenis van Hosni Moebarak: ‘Zonder hem was er geen Sisi’ (MO*, 2020)

Egypte: geen nieuwe revolutie, wel meer repressie (MO*, 2019)

US cancels $130m military aid for Egypt over rights concerns (Al-Jazeera, 2022)

US approves $2.5bn arms sale to Egypt, despite rights concerns (Al-Jazeera, 2022)

En meer: Op MO*.be.

CULTUUR EN GESCHIEDENIS

Egypte is een toonaangevend land binnen de Arabische wereld op het gebied van cultuur. Egyptische muziek, film en literatuur zijn erg bekend en geliefd. Ook internationaal is Egypte van groot aanzien door haar antieke geschiedenis en de huidige restanten daarvan.

Literatuur

Het was in o.a. Egypte dat voor het eerst een roman in het Arabisch verscheen. De roman is geen wijdverspreide literaire vorm in de Arabische wereld maar kende wel haar origine in Modern Arabisch in Egypte. Zeker de Caïro-trilogie van Naguib Mahfouz is beroemd, mede omdat Mahfouz de eerste Arabische schrijver was die de Nobelprijs voor Literatuur hiervoor ontving. Ook feministe Nawal El Saadawi was populair en gevierd voor haar literaire werken.

Film

Egypte is het meest productieve land binnen de Arabische wereld op het gebied van het maken van films (goed voor zo’n ¾ van alle Arabische films). Jaarlijks wordt ook het prestigieuze Cairo Film Festival georganiseerd in de Egyptische hoofdstad.

Muziek

Ook Egyptische muziek is nog steeds populair. Velen kennen en luisteren nog steeds naar muziek van Umm Kalthoum en Sayed Darwish.

Archeologie, geschiedenis en musea

Het Oude Egypte was als een van ‘s werelds eerste beschavingen zo belangrijk dat je er waarschijnlijk over hebt geleerd in je middelbare school. De Egyptische beschaving gaat zo’n 3000 jaar terug en dankt veel van haar succes en continuïteit aan de Nijlrivier en diens delta. Vandaag resteren nog vele monumenten van die oude geschiedenis en deze draagt Egypte ook nog steeds trots uit. Van de piramides tot het Egyptisch Museum in Caïro, en van de Koptische Kerk tot de Koningsvallei, Egypte boeit nog steeds vele geïnteresseerden in haar geschiedenis.

GEOGRAFIE

Egypte is een gigantisch droog land. De Nijlvallei en diens delta herbergen bijna de gehele populatie. Door de schaarste aan regen is het land een van de droogste ter wereld, op de vruchtbare Nijlvallei na. Sneeuw kan enkel gevonden worden op de Sinaïbergen en sommige kuststeden in het noorden. Ook zijn er een aantal oases te vinden doorheen de woestijn.

Libië begrenst de westzijde van Egypte, Sudan het zuiden, de bezette Gazastrook en Israël het oosten. Die oostzijde bestaat voornamelijk uit de uitgestrekte Sinaïwoestijn.

Caïro (in het binnenland) en Alexandrië (aan de Middellandse kust en in de Nijldelta) zijn Egypte’s voornaamste steden.

LEES- EN KIJKTIPS

Dit deeltje is voorlopig nog leeg maar daar kan snel verandering in komen. Kijk binnenkort nog eens opnieuw of geef zelf een suggestie!

VEILIGHEID

Het meest uitgebreide overzicht van veiligheidsinstructies vind je op de website van de FOD Buitenlandse Zaken.