ALGEMENE INFORMATIE

Zuid-Afrika is een van de populairste bestemmingen bij studenten van het Vlaamse hoger onderwijs voor stages en onderzoek in het Zuiden. Het land heeft dan ook een bijzondere aantrekkingskracht, vanwege de bewogen geschiedenis en de aanwezigheid van het Afrikaans, een taal die nauw verwant is aan het Nederlands. De Zuid-Afrikaanse samenleving is echter ook heel divers en complex. Een goede voorbereiding is dus essentieel alvorens je onder te dompelen in de verscheidenheid aan culturen die het land rijk is. Via het menu aan de linkerkant kan je over verschillende thema’s essentiële informatie opzoeken. Met behulp van verwijzingen naar boeiende en interessante webpagina’s willen we je verder op weg helpen.

Fact sheet

• Hoofdstad: Pretoria (administratief), Bloemfontein (rechterlijk), Kaapstad (wetgevend)
• Bevolking: 51.770.560 (2011) – 77% zwart, 9% blank, 9% kleurling[1], 2,5% Aziatisch, 2,5% anderen (2011)
• Oppervlakte: 1.219.090 km²
• Munteenheid: Zuid-Afrikaanse rand (ZAR)
• Talen: Afrikaans, Engels, (Zuid-)Ndebele, Noord- en Zuid-Sotho, Swazi, Tsonga, Tswana, Venda, Xhosa, Zoeloe
• Alfabetiseringsgraad: 88 % (2019)
• Reisdocumenten: paspoort ten minste 30 dagen langer geldig dan voorzien dag voor terugkeer, met minstens 2 lege bladzijden, visum voor een verblijf van meer dan 90 dagen
• Vaccinaties: poliomyelitis, tetanus, difterie, kinkhoest, mazelen, hepatitis A
• Keuken: biltong (gedroogd vlees), potjiekos (stoofpotje), braai (barbecue), melktert (zoete taart), wijnen, rooibosthee
• Fooien: Restaurants 10 % – 20 %; Accommodatie 10 %; Kapper of schoonheidsspecialist 10 % – 15 %; Gidsen en chauffeurs R 10; Parkeerwachters R5 (1 tot 3 uur); Portiers R2 – R5; Personeel benzinepomp R2 – R5
• Stopcontacten: Types D, M, N – 230 V – 50 Hz

[1] Kleurlingen: een multiraciale etnische groep met oorsprong in het koloniale en apartheidsverleden van Zuid-Afrika, met voorouders van Europese, Afrikaanse (Khoisan & Bantoe) en Aziatische oorsprong.

Hieronder vind je alvast enkele nuttige websites met algemene informatie over Zuid-Afrika.

Links

Reisadvies FOD Buitenlandse Zaken (NL) Website van de Belgische FOD Buitenlandse Zaken, met reisadvies georganiseerd op volgende thema’s: algemene veiligheid, vervoer, klimaat en rampen, gezondheid en hygiëne, lokale wetgeving en praktische informatie.

VLIR-UOS (EN) Overzicht van de samenwerking van VLIR-UOS en het Vlaamse hoger onderwijs met Zuid-Afrika. Interessant zijn de achtergronddocumenten zoals de South Africa Fact Sheet.

GCA Zuid-Afrika (EN) In 2015 hebben de Belgische ngo’s voor alle partnerlanden van de federale ontwikkelingssamenwerking een Gemeenschappelijke Contextanalyse (GCA) uitgewerkt. Deze bevat nuttige informatie over de politieke situatie, sociaaleconomische omstandigheden, de toestand van het milieu, de genderproblematiek, enz.

Jen Reviews, 100 Best Things to do in South Africa (EN) Blogpost met 100 toeristische tips in Zuid-Afrika, met bij elk een korte introductie.

Freedom of Thought Report (EN)  Het Freedom of Thought Report wordt jaarlijks gepubliceerd door de International Humanist and Ethical Union (IHEU). Het kijkt naar de rechten en de behandeling van niet-gelovigen in alle landen van de wereld en heeft de bedoeling om de huidige situatie van de vrijheid van denken in kaart te brengen.

SOCIO-ECONOMISCHE SITUATIE

Zuid-Afrika is een middeninkomensland en heeft een van de meest weerbare economieën in Afrika, de grootste na deze van het olierijke Nigeria. Een sterke economische expansie begon reeds vanaf het einde van de 19^de eeuw door de grootschalige ontginning van diamant en goud en ook nu nog zijn natuurlijke grondstoffen een belangrijke bron van inkomsten. Ondertussen kent het land echter een gemengde economie, waarbij er tevens sterk geïnvesteerd wordt in hoogtechnologische industrie. Communicatie, energie en transport zijn belangrijke sectoren, terwijl een moderne infrastructuur de economische ontwikkeling ondersteund. Het BBP per hoofd van de bevolking ligt relatief hoog in vergelijking met de andere landen in Sub-Saharaans Afrika.

De economische vooruitgang van het land wordt echter belemmerd door de gevolgen van sociale uitsluiting tijdens de apartheidsjaren, de hoge werkloosheidsgraad (bijna een kwart van de bevolking is werkloos, waarbij vrouwen zwaarder worden getroffen dan mannen) en het hoge aantal besmettingen met het hiv-virus. Het land kent dan ook een sterk duale economie, met grote economische en sociale ongelijkheid, die nog grotendeels gelijkloopt met de apartheidsverhoudingen. Volgens de rangschikking naar Gini-coëfficiënt van de Wereldbank is Zuid-Afrika het meest ongelijke land ter wereld. Daarenboven kende de groei van het BBP een terugval na 2011 en blijft de staatsschuld toenemen sinds de crisis van 2008.

Er zijn ook positieve ontwikkelingen op sociaal vlak. De Zuid-Afrikaanse grondwet stelt dat iedereen recht heeft op de basislevensbehoeften. In het bijzonder aan kinderen wordt een bijzonder aandacht besteed: elk kind heeft recht op een goede voeding, onderdak en basisgezondheidszorg. Zuid-Afrika is ook het enige land in de regio dat Conventie 189 van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) heeft goedgekeurd, welke het recht op waardig werk voor huishoudpersoneel vastlegt.

Links

» South Africa, the world’s coal junkie, tries to quit (The Economist, 2022)

» South Africa’s black middle class has prospered under democracy (The Economist, 2021)

» Why the lights keep going out in South Africa (The Economist, 2019)

» Landenfiche Zuid-Afrika van de Wereldbank (EN) :Fiche van de Wereldbank met cijfers en artikels over recente economische ontwikkelingen in het land.

» Landenfiche Zuid-Afrika van de International Labour Organization (EN) : Fiche van de ILO met artikels over sociale en arbeidsrechten in het land.

GENDER EN SEKSUALITEIT

De Zuid-Afrikaansr regeringen na de apartheid zetten gendergelijkheid hoog op de agenda en het land heeft op dat vlak een progressieve grondwet. Deze verbiedt elke vorm van discriminatie op basis van geslacht, seksuele oriëntatie, burgerlijke staat, enz. Een Commissie voor Gendergelijkheid en een Office on the Status of Women moeten toezien op de naleving van deze regels.

Ondanks deze initiatieven is Zuid-Afrika nog steeds een overwegend patriarchale samenleving, waar de gelijkheid tussen mannen en vrouwen niet overal is ingeburgerd. Het land heeft te maken met een relatief groot aantal verkrachtingen en uit onderzoek blijkt dat ca. één op drie vrouwen ooit slachtoffer is geweest van seksueel geweld. Ook hebben vrouwen minder toegang tot onderwijs, waardoor zij vaker ongeletterd zijn en moeilijker economische onafhankelijkheid verwerven. Zelfs de overheidsinstellingen blijken niet in staat om de eigen genderdoelstellingen te behalen.

De grondwet van Zuid-Afrika voorziet in de bescherming van holebi’s en transgenders en er zijn wetten die huwelijk en adoptie mogelijk maken. Misdrijven tegen personen vanwege hun seksuele geaardheid komen echter regelmatig voor en in de praktijk heerst er een grote straffeloosheid. Daar ook bij de politie homofobie sterk is doorgedrongen, blijven haatdelicten vaak onbestraft. Slachtoffers die een klacht neerleggen krijgen daarenboven vaak te maken met onbegrip of minachting. Vanuit de overheid werd vanaf april 2014 een campagne opgestart om het geweld tegen holebi’s en transgenders tegen te gaan, doch voorlopig is het succes beperkt.

Links

»Naakt protesteren tegen seksueel geweld in Zuid-Afrika (OneWorld, 2016)

» Holebi’s in Zuid-Afrika: ‘don’t ask, don’t tell’ (deel 1) (MO*, 2015)

» Holebi’s in Zuid-Afrika: ‘no fems, no blacks‘ (deel 2) (MO*, 2015)

» Gender-gerelateerd geweld piekt in Zuid-Afrika. Waarom Zuid-Afrika vooral op papier een regenboognatie blijft. (MO*, 2019)

ONDERWIJS

Net als in België kent het onderwijs in Zuid-Afrika 3 niveaus: de lagere school, de middelbare school en het hoger onderwijs (onderverdeeld in academische universiteiten en technologische universiteiten). Het lager onderwijs omvat echter 7 jaar, terwijl het secundair onderwijs 5 jaar duurt. Hierna moeten de studenten het zgn. National Senior Certificate behalen om toegang te verwerven tot een universitaire instelling.

Tijdens de apartheid werd het zwarte onderwijs consequent achtergesteld in vergelijking met het onderwijs voor de blanke bevolking. Zo vonden de toenmalige regeringen het niet nodig om de zwarte bevolking voor te bereiden op een universitaire opleiding. Ook na het einde van de apartheid kampt het onderwijs in Zuid-Afrika met veel uitdagingen. Sinds de regering van Nelson Mandela probeert men de grote ongelijkheid in het onderwijs aan te pakken, maar de verschillen blijven bijzonder groot. Nog steeds kan slechts een minderheid van de zwarte scholieren een universitaire opleiding bekostigen.

De regering-Zuma kondigde in 2015 aan dat de inschrijvingsgelden aan de universiteiten zouden verhoogd worden. Dit leidde tot een protest (#FeesMustFall) aan de Universiteit van Witwatersrand, dat zich snel uitbreidde naar de rest van het land en soms gewelddadig werd (met een uiteindelijke schade geraamd op $ 44 miljoen).

Links

» Dekoloniseer het Zuid-Afrikaanse onderwijs (OneWorld, 2016)

» Zuid-Afrika is een land in crisis: de ‘regenboognatie’ is inmiddels een verre echo  (Knack, 2015)

» Onderwijs in Zuid-Afrika versterkt de ongelijkheid (MO*, 2014)

» VLIR-UOS, South Africa Strategy Document (2013) De landenstrategie voor Zuid-Afrika van de Universitaire Ontwikkelingssamenwerking (VLIR-UOS). Het geeft de doelstellingen en middelen weer en dient als een referentiekader voor programma’s en projectoproepen om de relevantie en complementariteit te verzekeren.

GEZONDHEID

Net als op andere domeinen bestaat ook binnen de medische zorgen een grote kloof tussen de verschillende bevolkingsgroepen. Zo lag de levensverwachting in 2009 voor blanke Zuid-Afrikanen op 71 jaar, terwijl deze voor de zwarte bevolking slechts 48 jaar bedroeg. Het land heeft nochtans een sterk ontwikkelde gezondheidszorg – in 1967 werd trouwens in Zuid-Afrika voor het eerst met succes een harttransplantatie uitgevoerd – maar deze lijkt grotendeels voorbehouden voor de ca. 15 % die zich de dure private zorg kunnen veroorloven. De grondwet garandeert het recht op gezondheidszorg, maar de grote meerderheid van de bevolking blijft afhankelijk van het publieke gezondheidszorgsysteem, dat regelmatig met een tekort aan personeelsleden en middelen te kampen heeft.

Een van de grootste uitdagingen van het land is zonder twijfel de hiv/aids-epidemie. In 2018 was ongeveer 7 miljoen inwoners besmet met het hiv-virus, meer dan in eender welk ander land ter wereld. Hoewel de epidemie aanvankelijk weinig overtuigend werd bestreden door de Zuid-Afrikaanse regering – enkele leiders (waaronder voormalig president Thabo Mbeki) beweerden aanvankelijk dat de link tussen hiv en aids niet aangetoond kon worden – zijn de voorbije jaren toch belangrijke inspanningen geleverd om de epidemie in te dijken en waar mogelijk terug te dringen. De gevolgen voor de samenleving zullen zich echter nog lang laten voelen, o.m. door de aanwezigheid van honderdduizenden aids-wezen in het land.

De tuberculose-epidemie is een andere bedreiging voor het land, al zijn ook hier grootschalige programma’s opgestart om de ziekte terug te dringen. hiv-patiënten zijn extra kwetsbaar en meer van de helft van hen is dan ook getroffen door de bacterie. Omgekeerd heeft ongeveer twee derde van de patiënten met tuberculose ook hiv. Met 1% van de totale bevolking die besmet is met de bacterie, kent het land de hoogste prevalentie in Afrika.

Tips:

• Vanwege de hoge kostprijs van goede medische zorgen, is het aan te raden een goede reisbijstandsverzekering te nemen voor je vertrek.
• Er zijn geen verplichte vaccinaties om het land binnen te komen, maar het is aan te raden te controleren of je gevaccineerd bent tegen de volgende ziektes: poliomyelitis, tetanus, difterie, kinkhoest en mazelen. Ook een vaccinatie tegen hepatitis A is belangrijk. Een inenting tegen gele koorts is verplicht indien je uit een land komt waar deze ziekte voorkomt.
• In het uiterste noorden en noordoosten van Zuid-Afrika komt ook malaria voor, dus het is nuttig om pillen tegen malaria mee te nemen indien je naar deze gebieden zal reizen.
• De zon kan behoorlijk hevig schijnen, dus vergeet geen zonnebril en zonnecrème.
• Ten slotte is het extra belangrijk om je altijd goed te beschermen bij seksuele relaties, om elk risico op hiv-besmetting te vermijden.

Link:

» Check altijd even Wanda.be voor vereiste en aangeraden inentingen, alsook voor andere gezondheidsrisico’s.

» Instituut voor Tropische Geneeskunde

POLITIEK

Van 1948 tot 1991 werd het politieke systeem van Zuid-Afrika gedomineerd door de apartheid, een politiek van segregatie die de zwarten isoleerde in zgn. thuislanden en overbevolkte townships. Ten gevolge van internationale economische sancties en binnenlandse protesten zag een hervormingsgezinde regering zich in 1989 verplicht om het apartheidssysteem te ontmantelen. Een jaar later werd Nelson Mandela vrijgelaten na 27 jaar opsluiting, waarvan het grootste deel op Robbeneiland voor de kust van Kaapstad.

Tegen midden 1991 werden de laatste apartheidswetten ingetrokken en in maart 1992 stemden blanke Zuid-Afrikanen voor onderhandelingen die moesten leidden tot een nieuwe, niet-raciale, grondwet. Deze kwam er uiteindelijk een jaar later, waarna in 1994 voor het eerst in de geschiedenis van het land vrije verkiezingen werden georganiseerd en een gemengd parlement werd verkozen. Nelson Mandela, die samen met voormalig president Frederik W. de Klerk de Nobelprijs voor de Vrede had gewonnen, werd de nieuwe president. Hij verklaarde Zuid-Afrika voortaan een regenboognatie, een democratisch land dat de volledige diverse bevolking vertegenwoordigt.

Na één ambtstermijn droeg Mandela de macht over aan Thabo Mbeki, een partijgenoot van het Afrikaans Nationaal Congres (ANC). Op vraag van zijn eigen partij, maar ook onder internationale druk rond o.a. zijn (tijdelijke) ontkenning van de hiv/aids-problematiek, moest hij in 2008 aftreden. In 2009 werd Jacob Zuma, ook van het ANC, tot president verkozen. Hij begon in 2014 aan een tweede ambtstermijn, maar kreeg sindsdien steeds meer kritiek van zowel de oppositie als zijn eigen partij vanwege corruptieschandalen en beschuldigingen van nepotisme.

In december 2017 werd Cyril Ramaphosa aangeduid als de nieuwe leider van het ANC, waarbij hij de voorkeur kreeg boven Nkosazana Dlamini-Zuma, de voormalige echtgenote van Jacob Zuma. Onder de toenemende druk van zijn partijgenoten zag Zuma zich in februari 2018 genoodzaakt om af te treden, waarna Ramaphosa ingezworen kon worden tot president van Zuid-Afrika. Ondanks een verlies van bijna 5 procentpunten bij de parlementsverkiezingen van mei 2019, blijft het ANC veruit de grootste partij met 57,50 % van de stemmen.

De vrije verkiezingen met een vlotte overgang van de macht tussen de verschillende presidenten tonen aan dat Zuid-Afrika als een stabiele parlementaire democratie gezien kan worden. Gezien het grote politieke overwicht van het ANC kan men echter ook spreken van een éénpartijdemocratie. Het land kent een onafhankelijke rechterlijke macht die transparant te werk gaat (al werd dit onder president Zuma steeds meer in twijfel getrokken) en ook de persvrijheid wordt gegarandeerd. Toch kent de jonge Zuid-Afrikaanse democratie groeipijnen en moet ze verder geconsolideerd worden.

Na jarenlang een paria geweest te zijn op het internationale toneel, speelt Zuid-Afrika sinds het einde van de apartheid weer een prominente rol in de internationale politiek. Vooral in Afrika wordt getracht een rol te spelen als regionale grootmacht. Het land is een vooraanstaand lid van de Afrikaanse Unie en was een belangrijke bemiddelaar in een aantal recente Afrikaanse conflicten, o.a. in de Democratische Republiek Congo, Burundi, de Comoren en Zimbabwe.

Sinds het presidentschap van Zuma wordt meer toenadering gezocht tot China, wat onder meer geleid heeft tot nieuwe strategische partnerschapsakkoorden tussen beide landen. Opmerkelijk was ook de toetreding in 2011 tot de zgn. BRIC (Brazilië, Rusland, India en China) – een losse organisatie van landen die worden beschouwd als belangrijke economische groeilanden – waardoor we nu over de BRICS spreken.

TIPS

Nog steeds woont een groot deel van de Zuid-Afrikaanse bevolking in townships. Indien je kan, ga zeker één van deze wijken bezoeken, zoals Soweto (1,3 miljoen inwoners) in Johannesburg, Umlazi in Durban, Soshanguve in Pretoria of Khayelitsha in Kaapstad. Voor je veiligheid doe je dit best met een gids.

De gevangenis op Robbeneiland waar Nelson Mandela opgesloten zat tijdens de apartheid is te bezoeken, een must indien je in de buurt bent. De rondleidingen worden in veel gevallen gegeven door ex-gevangenen van het eiland.

CULTUUR

Mede ten gevolge van de vele migratiegolven richting Zuid-Afrika doorheen de geschiedenis, is er een grote verscheidenheid aan culturen in het land. Bijgevolg zijn er 11 officiële talen (Afrikaans, Engels, (Zuid-)Ndebele, Noord- en Zuid-Sotho, Swazi, Tsonga, Tswana, Venda, Xhosa en Zoeloe), maar deze zijn nog lang niet alle talen die in het land gesproken worden. Sinds het einde van de apartheid heeft het Engels de rol van het Afrikaans als lingua franca overgenomen.

De culturele verscheidenheid van het land komt ook naar boven in de religies en levensbeschouwingen die worden beleefd. Ongeveer 80% van de bevolking is christen, maar hierbinnen zijn tientallen denominaties. Belangrijk zijn de Christelijke Kerk van Zion, de Pinksterbeweging, de Romaans-Katholieke Kerk, de Methodistenkerk en de Nederduitse Gereformeerde Kerk. Ongeveer 15% beschouwt zich als niet-gelovig, terwijl er ca. 1,5% de islam aanhangt en een gelijkaardig aantal het hindoeïsme. Daarnaast zijn er ook andere overtuigingen en natuurgodsdiensten aanwezig in het land.

De kunstgeschiedenis van het land begint ca. 75.000 jaar geleden met de grottekeningen van de San in de Drakenbergen. De Afrikaanse en Europese kunsttradities geraakten vanaf de 19^de eeuw steeds meer vermengd. Dit komt onder meer naar boven in de heel rijke literatuur van Zuid-Afrika, dat 2 winnaars van de Nobelprijs voor Literatuur telt: Nadine Gordimer en J.M. Coetzee.

De Zuid-Afrikaanse keuken wordt in zekere mate gedomineerd door de consumptie van vlees, waardoor het niet altijd gemakkelijk is voor vegetariërs om zich aan te passen. Zo zijn veel inwoners dol op barbecue, of braai zoals men dit noemt in het Afrikaans. Ook gekend zijn de Zuid-Afrikaanse wijnen die vooral geproduceerd worden in de valleien rond Stellenbosch, Franschhoek, Paarl en Barrydale.

Ook sport maakt een belangrijk deel uit van de Zuid-Afrikaanse cultuur, waarbij voetbal, rugby en cricket het populairst zijn. Het rugbyteam, gekend als de Springbokken, is een van de beste in de wereld en werd reeds driemaal wereldkampioen: in 1995, 2007 en 2019. Een ander sportief hoogtepunt voor het land was de organisatie van het WK voetbal in 2010, het eerste dat werd georganiseerd in Afrika.

GEOGRAFISCH OVERZICHT

Zuid-Afrika is het 25^ste grootste land ter wereld en ligt in het meest zuidelijke deel van Afrika waar de Atlantische Oceaan samenkomt met de Indische Oceaan. Het land grenst in het noorden aan Namibië, Zimbabwe en Botswana en in het oosten aan Swaziland en Mozambique. De onafhankelijke staat Lesotho ligt als een enclave binnen Zuid-Afrika.

Zuid-Afrika heeft drie hoofdsteden. Pretoria als administratieve hoofdstad, Bloemfontein als rechterlijke hoofdstad en Kaapstad als wetgevende hoofdstad. Johannesburg is het grootste stedelijk gebied met meer dan 9 miljoen inwoners. De totale bevolking van Zuid-Afrika bedraagt naar schatting bijna 58 miljoen inwoners (2018). Het land is opgedeeld in negen provincies.

Het landschap van Zuid-Afrika wordt gekenmerkt door hoogvlaktes in het binnenland, een smalle en uitgestrekte kustvlakte, graslanden en verscheidene bergen, zoals de Drakensbergen met het hoogste punt van het land (Mafadi, 3450m).

Het land is één van de belangrijkste toeristische bestemmingen in Afrika omwille van het verscheiden aanbod: zeer goede safari’s, prachtige natuur, grote steden en historische monumenten. Het Kruger National Park is één van de grootste reservaten in de wereld (2 miljoen hectare). Ten Noordoosten van Kaapstad vind je uitgestrekte wijnlanden terug.

LINKS

Maps of the World: South-Africa (EN)

Website met interessante kaarten van Zuid-Afrika.

LEES- EN KIJKTIPS

Kijk natuurlijk eerst naar UCOS’ eigen library voor lees- en kijktips!

Leestips

Kijktips

VEILIGHEID

Er zijn enkele veiligheidsrisico’s in Zuid-Afrika, zoals de gewelddadige criminaliteit die vooral in en rond de grote steden voorkomt. Berovingen en carjackings gaan soms gepaard met grof geweld, dus is het belangrijk om zich niet te verzetten wanneer je het slachtoffer wordt van een overval. Daarnaast heeft Zuid-Afrika te maken met veel seksueel geweld, ook vooral rond de grote steden.

Het grootste gevaar in Zuid-Afrika is echter het verkeer. Door de lange afstanden tussen steden en buurten wordt er ook vaak gereden nadat men gedronken heeft. Bovendien hebben veel chauffeurs geen rijbewijs. Wees dus extra voorzichtig in het verkeer, zowel wanneer je zelf rijdt als met anderen. Daarnaast is het belangrijk om je deuren en ramen goed te sluiten en niets waardevol in het zicht te leggen (ook tijdens het rijden). Maak steeds gebruik van de belangrijke verkeersassen en stop enkel op goed verlichte en veilige plaatsen. Ook langs de kant van de weg kan je beroofd worden, dus het is afgeraden om te stoppen voor lifters of op verlaten plaatsen. Let ten slotte ook op voor het feit dat in Zuid-Afrika aan de linkerkant van de weg wordt gereden.

Indien je niet over een eigen vervoersmiddel beschikt, is het beter geen gebruik te maken van de gemeenschappelijke taxi’s of van de taxi’s die je langs de weg tegenkomt. Het is veiliger om een taxi per telefoon te bestellen. Aan de luchthavens kan je gebruik maken van een officiële taxi. Ook in het openbaar vervoer is het aangeraden om steeds waakzaam te blijven en de bus- en treinstations worden beter gemeden vanaf valavond.

TIPS

• Neem een kopie van je paspoort of andere reisdocumenten.
• Alert blijven en de beveiliging van je verblijfplaats controleren.
• Camera’s, laptops en smartphones uit het zicht bewaren.
• Geen opvallende juwelen of dure horloges dragen.
• Geen grote sommen geld op zak houden.
• Geen weerstand bieden in het geval van een overval.
• Zoek geen demonstraties of grote menigtes op.
• Verlaten en kleine wegen vermijden met de wagen.
• Verplaats je nooit alleen vanaf valavond.
• Vermijd de townships tenzij onder begeleiding van een lokale gids.
• Advies van Zuid-Afrikaanse collega’s en vrienden opvolgen.

LINK

Reisadvies FOD Buitenlandse Zaken (NL)

Website van de Belgische FOD Buitenlandse Zaken met een meer gedetailleerde beschrijving van de veiligheidsrisico’s, aanbevelingen voor reizen in het land en een mogelijkheid om zich te registreren tijdens je verblijf in Zuid-Afrika.

ALGEMENE INFORMATIE

India (officiële Hindi-naam: Bharatiya Ganarajya of Bharat) is steeds meer een populaire stage- of studiebestemming onder Vlaamse studenten. India is dan ook een veelzijdig land met een indrukwekkende geschiedenis en cultuur en veel bezienswaardigheden. Er worden meer dan 20 talen gesproken in het hele land, maar de verbindende taal is het Engels, waardoor het voor studenten eenvoudig is om te communiceren met de plaatselijke bevolking. India is een land van extreme contrasten waar je zonder twijfel een onvergetelijke en intense ervaring tegemoet gaat.

India is het op zes na grootste land ter wereld en is één van de snelst groeiend economieën ter wereld. Toch scoort het land nog steeds ondermaats op het gebied van sociale ontwikkeling. Heel veel studenten gaan als vrijwilliger of stagiair werken in een gezondheids-, onderwijs- of sociaal project dat zich inzet voor armoedebestrijding.

De Indiase samenleving is zeer complex. Een goede voorbereiding is dus noodzakelijk. Via het menu aan de linkerkant kan je over verschillende thema’s essentiële informatie opzoeken. Met behulp van verwijzingen naar boeiende en interessante webpagina’s willen we je verder op weg helpen. Hieronder vind je alvast enkele nuttige websites met zeer uitgebreide en algemene informatie over India.

Links

» Reisadvies FOD Buitenlandse Zaken (NL) (klik hier)

Website van de Belgische FOD Buitenlandse Zaken, met reisadvies georganiseerd op volgende thema’s: algemene veiligheid, vervoer, klimaat en rampen, gezondheid en hygiëne, lokale wetgeving en praktische informatie. Deze wordt (relatief) regelmatig geüpdatet door de overheid.

» Uitgebreide landenfiches India (NL)

Deze fiches bespreken meer in detail klimaat, fauna, flora, geschiedenis, economie, bevolking, taal, godsdienst, samenleving, toerisme, etc.
» Landenweb

» Worldwide Base

» Koning Aap

» Freedom of Thought Report (EN) (voor India)

Het Freedom of Thought Report wordt jaarlijks gepubliceerd door de International Humanist and Ethical Union (IHEU).
Het kijkt naar de rechten en de behandeling van niet-gelovigen in alle landen van de wereld en heeft de bedoeling om de huidige situatie van de vrijheid van denken in kaart te brengen.

SOCIO-ECONOMISCHE ACHTERGROND

Snel groeiende economie

India is, als lid van de leidende economische BRICS-groep, één van de snelgroeiende economieën in de wereld, met een jaarlijkse groei van 8 tot 10 %. Het middeninkomensland is bovendien ook lid van de G20 en G5. Als zevende grootste economie ter wereld spreekt het voor zich dat India een enorm belangrijke schakel is binnen de wereldeconomie. De nationale munt van India is de roepie.

De snelle economische groei is voornamelijk te verklaren door de sterke groei van een consumerende middenklasse, de grote beschikbaarheid van zowel goed opgeleide als minder geschoolde arbeidskrachten en belangrijke buitenlandse investeringen.

Beroepen en tewerkstelling

Meer dan de helft van de bevolking (59%) is tewerkgesteld in landbouw, bosbouw of visserij. Ruim 20% werkt in de industriële sector. Deze sector draagt bijna 27% bij aan het BBP, en omvat onder meer de textielsector, mijnbouw, ijzer en staal, toerisme, etc. De dienstensector draagt voor bijna 59% bij aan het BBP en biedt tewerkstelling voor 20% van de bevolking. Vooral de IT-industrie als deel van de dienstensector is zeer gekend.  De Indiase dienstensector heeft een grote voorsprong op andere economieën omwille van de lage loonkosten en hoog opgeleide werknemers met een uitstekende kennis van het Engels.

Socio-economische ongelijkheid

De Indiase economie is ook niet immuun geweest voor de wereldwijde financiële crisis van de afgelopen jaren. De regering heeft het initiatief genomen om een belangrijk deel van het beleid te herzien om de economie te stimuleren.

Ondanks de snelle economische groei, bekleedt India een ontnuchterende 129ste plaats van de 188 landen in de Human Development Index en telt het land meer dan 900 miljoen armen en 288 miljoen mensen in extreme armoede.

Hoewel het aantal armen in India licht naar beneden is gegaan de laatste 5 jaar, is er heel weinig om te vieren, aangezien de inkomenstoename bij de armere bevolking een stuk lager ligt dan de jaarlijkse inflatie en de jaarlijkse groei van de economie. Een groot deel van de arme bevolking wordt met andere woorden nog steeds armer, wat in fel contrast staat met de algemene positieve evolutie van de Indiase economie.

Doorheen de laatste jaren heeft de regering echter verschillende initiatieven ondernomen om gelijke toegang voor iedereen te garanderen voor educatie, talentontwikkeling, gezondheids- en sociale bescherming.

De toenemende armoede wordt ook steeds zichtbaarder in India met daklozen, bedelaars en kindarbeiders in het straatbeeld van de welvarende grootsteden als gevolg. Volgens cijfers van de Verenigde Naties leven ongeveer 93 miljoen mensen in India in sloppenwijken. In de hoofdstad New Delhi is dat de helft van de bevolking. In Mumbai (19 miljoen inwoners) wonen ongeveer 9 miljoen mensen in krottenwijken. Tien jaar geleden lag dat aantal nog 30% lager.

LINKS & ARTIKELS

» Why India’s Farming System Is Failing (Vice, 2022)

» Economisch landenrapport India (NL) Analyse van de economische situatie in India tot en met 2016.

» Groei India leidt te weinig tot sociale vooruitgang (DeWereldMorgen, 2015) Achtergrondartikel uit 2015 over de socio-economische realiteit in India.

» China en India verminderen extreme armoede (MO*, 2019)

» India flirts with a UBI (The Economist, 2017)

» Economische liberalisering in India 1990-2003 (MO*,2003)  Achtergrondartikel over de globaliserings- en liberaliseringsgolf in India in de periode tussen 1990 en 2003.

GENDER EN SEKSUALITEIT

Verschillen tussen mannen en vrouwen zijn diepgeworteld in India. Het land staat in de Global Gender Gap Index 2020 slechts op plaats 112 van 144 landen en doet daarmee beduidend slechter dan buurland Bangladesh. Het Global Gender Gap rapport onderzoekt genderongelijkheid op vlak van (reproductieve) gezondheid, educatie, politieke participatie (empowerment) en economische betrokkenheid. Op al deze vlakken scoort India bijzonder slecht.

India behoort daarbij met een troostende negende plaats tot de top tien beste landen die het meeste vooruitgang boekten op vlak van gendergelijkheid, dit in vergelijking met de voorgaande Global Gender Gap Index. Deze score heeft India vooral te danken aan de hoge ranking op vlak van politieke participatie.  Hierbij scoort India vooral goed op vlak van ‘women in ministerial posistions’ en ‘years with female head of state’. Desalniettemin is slechts 12,2 procent van de parlementsleden vrouw (2018), waardoor het cijfer van politieke participatie met een korrel zout kan genomen worden.

Voor de meeste Indiase vrouwen blijft gendergelijkheid in de politiek, economie, het onderwijs of de gezondheidszorg een verre droom. Slechts 24 procent van de vrouwen in India heeft een lager onderwijsopleiding genoten (2019). Discriminatie en ongewenst beleid staan voorlopig nog in de weg om gender hoger op de agenda in India te plaatsen.

Eén van de belangrijkste wetsvoorstellen voor verandering is de Women’s Reservation Bill, die gelanceerd werd in 1996. Het voorstel om 33 procent van de parlementszetels voor te behouden aan vrouwen, werd in 2010 goedgekeurd door het Lagerhuis, maar wordt tot op vandaag nog steeds geblokkeerd door het Hogerhuis.

Ook binnen de Indiase economie, is er een enorm verschil tussen vrouwen en mannen. Vrouwen profiteren beduidend minder van de snelle economische groei en vinden veel moeilijker een goede job. Bovendien ligt het gemiddelde dagloon van een mannelijke werkkracht 2,5 keer hoger dan dat van zijn vrouwelijke collega. Volgens een rapport van het McKinsey Global Institute, getiteld The Power of Parity: Advancing Women’s Equality in India (2015), kan gendergelijkheid op de werkvloer tegen 2025 bijna 2,8 biljoen euro voor het Indiase bbp opleveren.

Meer dan 68 procent van de Indiase vrouwen zijn slachtoffer van huiselijk geweld. Daarnaast heeft India te maken met een steile opmars van het aantal verkrachtingen, tot zestig per dag. Elke 21 minuten wordt een vrouw verkracht in India. Deskundigen wijten de tendens aan de plattelandsvlucht, het internet en de veranderende waarden in het land.

Homoseksualiteit was in India voor 158 jaar verboden. In 2018 zette de hoogste rechtbank in India een streep door de strafbaarheid van homoseksuele contacten. Daarop stond krachtens een anderhalve eeuw oude wet een gevangenisstraf tot tien jaar op. Toch staat nog steeds een groot deel van de bevolking hier erg negatief tegenover. Daarbij zijn heel wat personen uit de LGBTQI+ gemeenschap het slachtoffer van discriminatie, pesterijen en bedreigingen. Indiase jongerenorganisaties laten echter hun stem steeds luider horen, met de eerste Gay Pride in 2008 in grootsteden Kolkata en Bangalore als kroon op de schepping. Er worden heel wat nieuwe organisaties opgericht om de rechten van de LGBTQI+ gemeenschap te verdedigen.

LINKS

»Artikelen over gendergelijkheid in India (NL/ENG)

• Indiase vrouwen kunnen alleen dromen van gendergelijkheid (MO*, 2016)
• Examples of gender progress in Bangladesh and India (WEForum, 2015)
• India’s radicale dochters: ‘We moeten onze hindoeïstische waarden beschermen’ (MO*, 2021)
• Sterilisatie is vaak geen keuze in India (MO*, 2016)
• India geeft vrouwen 26 weken ouderschapsverlof (MO*, 2016)

» Link tussen vrouwenrechten en de klimaatdoelstellingen (ENG)

• Why gender justice is crucial for achieving India’s climate targets (Observer Research Foundation, 2016)

» Afschaffing homogenezing

• Indiase rechter verbiedt homogenezing: ‘Onwetendheid rechtvaardigt discriminatie niet’ (MO*, 2021)

ONDERWIJS

India heeft de afgelopen jaren een uitgebreid onderwijssysteem opgezet. De overheid levert enorme inspanningen om de grondwetbepalingen in verband met het onderwijs na te leven. Daarin staat dat vanaf 1960 alle kinderen tussen 6 en 14 jaar verplicht onderwijs volgen dat volledig gratis is. Dankzij verschillende overheidsprogramma’s gaat tegenwoordig meer dan 96% van alle Indiase kinderen van deze leeftijdscategorie naar school. De doelstelling is vandaag dus nog steeds niet volledig gerealiseerd, maar de vooruitgang kan toch zeer succesvol genoemd worden. Bovendien kwam de regering in 2010 haar belofte na door alle kinderen tussen 6 en 14 jaar, ongeacht hun sociale status, geslacht of inkomensniveau, volledig gratis naar school te laten gaan. Ook privéscholen werden verplicht om een kwart van de plaatsen vrij te houden voor kinderen van lagere afkomst. Ondanks het gratis onderwijs, hebben vele mensen het moeilijk om de kosten van het schooluniform en de boeken te dragen. De regering staat ook nog voor heel wat andere uitdagingen, zoals het groot aantal voortijdige schoolverlaters en het lage leerniveau. Daarnaast is de schoolinfrastructuur niet overal ideaal en is er een gebrek aan goedopgeleide leerkrachten. Tenslotte stuiten de inspanningen van de regering vaak op verzet in conservatieve gebieden, waar ouders hun dochters niet graag naar school sturen.

Het onderwijs is opgebouwd uit 7 jaar basisonderwijs en 3 jaar middelbare school onderbouw. Om toegelaten te worden tot de 2 jaar middelbare school bovenbouw, is slagen voor een staatsexamen een voorwaarde. De schooljaren worden aangeduid met getallen van 1 tot 12. 80 procent van het basisonderwijs wordt door de overheid verzorgd, maar veel ouders in de groeiende Indiase middenklasse geven de voorkeur aan een privéschool. Het niveau van openbare onderwijsinstellingen ligt beduidend lager dan in het privéonderwijs. Bovendien wordt er in privéscholen veel aandacht besteed aan de Engelse taal, waardoor nadien de overstap naar hogere of universitaire studies eenvoudiger wordt. Het privéonderwijs is voor velen echter onbetaalbaar en het is dan ook enkel voor de rijkere klassen weggelegd.

Na de 12th standard kan gekozen worden voor hoger beroepsonderwijs of universitaire studies. Studenten zijn vaak vrij om de inhoud van hun studie zelf te bepalen, waardoor de opleidingen moeilijk te vergelijken zijn met Europese universitaire opleidingen. Aan de meeste universiteiten worden de opleidingen in het Engels gedoceerd.

Voor Indische meisjes is het doorlopen van de hele middelbare cyclus niet vanzelfsprekend. Vanaf 14 jaar valt de staatssubsidie weg en komt de studiekost volledig ten laste van de ouders of aanverwanten. De kinderen beschikken dan enkel over elementaire kennis, zoals lezen, schrijven en rekenen, maar hebben nog geen diploma. Jongens genieten meestal een langere opleiding en zetten veel vaker dan meisjes de overstap naar het hoger onderwijs. Maar ook bij hen is deze laatste stap enkel weggelegd voor de hogere klassen.

Ondanks de inspanningen op vlak van onderwijs en de economische groei in India, is nog steeds 35 procent van de bevolking analfabeet. Dit komt vooral omdat 38 procent van de Indiërs nog steeds onder de armoedegrens leeft. Deze cijfers zijn lager in het Zuiden, waar ook het verschil tussen mannen en vrouwen lager is in vergelijking met de rest van het land.

LINKS

» Onderwijs motor economische groei in India (NOS, 2011)

» De kwaliteit van het onderwijs in India is grootste knelpunt (MO*, 2014)

» Privésponsoring verbetert kwaliteit van het onderwijs in India (MO*, 2018)

» How India’s education system is breaking the country (DailyO ,2017) Opiniestuk over de vraag of het huidig onderwijssysteem in India het land al dan niet verdeelt en een nieuwe soort opdeling en discriminatie in de hand werkt.

» Education inequality in India (Mint, 2017) Artikel over de ongelijke verdeling van kwaliteitsvolle universiteiten en hogescholen over het hele land.

GEZONDHEIDSZORG

De Indiase gezondheidszorg hinkt enorm achterop en de toestand is op bepaalde vlakken zelfs dramatisch. India bekleedt de 129^ste plaats van 188 landen op vlak van gezondheidsindicatoren (2020). Het land spendeert amper 1 procent van het BBP aan gezondheid, waardoor de gezondheidszorg vooral in handen van private verzekeraars valt. Door een gebrek aan regulering is ook daar de kwaliteit slecht en is er veel corruptie. Medische hulpverlening blijft op die manier vaak onbetaalbaar voor de gemiddelde Indiër.

Vooral op het vlak van kindersterfte en gezondheid van de moeder blijft de Indiase volksgezondheid ver achter. Vier op de honderd kinderen sterft in India voor de vijfde verjaardag, Kindersterfte is vaak een gevolg van een gebrek aan basale gezondheidszorg. Een groot deel van de sterfte is te wijten aan ondervoeding van moeders en kinderen, maar ook longontsteking, prematuriteit, diarree, infecties en complicaties bij de geboorte behoren tot de belangrijkste oorzaken. De meeste kinderen sterven thuis zonder medische hulp. Er is bovendien niet alleen een enorme overlevingskloof tussen arm en rijk, maar evenzeer tussen jongens en meisjes. Jongens zijn in de Indiase samenleving immers belangrijker dan meisjes, waardoor er voor hen meer behandel- en vaccinatiecentra zijn.

Naast kindersterfte, scoort India ook heel slecht op bestrijding van malaria, TBC en aids. Ook de hygiëne laat heel vaak te wensen over in het hele land. Een groot deel van alle stadsbewoners woont in sloppenwijken waar geen schoon water en sanitair is. In deze wijken bestaat ook veel ondervoeding.

De roep om grotere publieke investeringen in de basisgezondheidszorg is daarom groot. De Wereldgezondheidsorganisatie van de Verenigde Naties (WHO) heeft een stappenplan voorgesteld aan de Indiase regering om gezondheidszorg bovenaan de politieke agenda te plaatsen. De WHO benadrukt vooral de nood aan degelijke infrastructuur, opgeleid personeel en snelle interventies bij medische noodsituaties. Aangezien slechts 4 procent van alle artsen in India in openbare centra op het platteland werken, wordt speciale aandacht gevraagd voor de rurale gebieden.

LINKS

» Artikels over de gezondheidssector in India (NL/ENG)

• Nederland kan ook wat leren van Indiase gezondheidszorg (India Connected, 2015)
• “Gezondheidssituatie in India is tikkende tijdbom” (Inter Press Service, 2015)
• Het dichten van de gezondheidskloof: een succesverhaal uit India (MO*, 2020)
• India kampt met ernstige ziektegolf extreem vervuilde lucht (MO*, 2019)
• The final frontier (The Economist, 2014)

GEZONDHEIDSADVIES VOOR STUDENTEN

India heeft een tropisch klimaat. Door de vochtige warmte zijn er meer bacteriën aanwezig, waardoor je onder meer alle kleine wondjes best serieus neemt. Neem een kleine reisapotheek mee naar India met daarin onder meer ontsmettingsmiddel, middelen tegen koorts, diarree, insectenbeten, muggenspray met DEET, zonnebrand, desinfecteergel , ontsmettingsdoekjes, etc.

Een aantal vaccinaties worden voor vertrek absoluut aangeraden:

• difterie
• tetanus en polio (DTP)
• Hepatitis A
• buiktyfus

Bij een verblijf van langer dan drie maanden worden vaccinaties tegen hepatitis B en hondsdolheid (en in sommige gevallen tuberculose) aangeraden. Vaccinatie tegen gele koorts is enkel noodzakelijk wanneer je in een infectiegebied van gele koorts bent geweest voordat je naar India gaat.
Voor meer info over vereiste en aangeraden vaccinaties, check Wanda.be.

Vrijwel overal in India komt malaria voor, behalve in de Himalaya. In bepaalde delen (vooral midden-India, zie kaart op http://www.vaccinatiesopreis.nl/malaria-india/) wordt aangeraden om malariatabletten te gebruiken. In andere delen volstaan muggenwerende maatregelen ter voorkoming van malaria en dengue, zoals het dragen van bedekkende kledij, anti-insectenspray met DEET en een muskietennet. Bij hevige koorts tijdens of na verblijf in een malaria- en denguegebied is het belangrijk om binnen de 24u naar een arts te gaan.

Acclimatiseren

Wanneer je aankomt in India is het noodzakelijk om goed te acclimatiseren. Bescherm je zo goed mogelijk tegen de felle zon (dichter bij de evenaar) met hoge factor zonnebrandcrème, zonnebril en indien mogelijk een hoofddeksel. Drink voldoende aangezien je in de droge hitte ongemerkt veel vocht verliest.
Verandering van klimaat en voedsel (pikant eten) kunnen gemakkelijk reizigersdiarree veroorzaken. Drink alleen water en andere dranken uit afgesloten verpakkingen. Kies voor goed gestoofd of doorbakken voedsel en vermijd – zeker in het begin – salades en eten aan straatkraampjes.

Sommige personen krijgen te maken met hoogteziekte op hoogtes boven de 2.000 – 2.500 meter. De verschijnselen zijn kortademigheid, hoofdpijn en misselijkheid. Probeer traag te stijgen (acclimatiseren) en veel water te drinken (3 tot 4 liter per dag boven 2.500 meter). Bij hevige hoofdpijn en misselijkheid is het aan te raden om terug af te dalen. Aanvullend kunnen medicijnen en zuurstof gegeven worden.

Het kan handig zijn om een Europees Medisch Paspoort mee te nemen naar India. Het document met al jouw medische informatie in elf talen kan veel problemen in urgente situaties voorkomen. Het medisch paspoort is onder andere verkrijgbaar bij de huisarts.

Kijk ook zeker naar de info over gezondheid en hygiëne op de infopagina over India van FOD Buitenlandse Zaken.

LINKS

» Praktische tips en uitgebreide informatie over alle vaccinaties voor India (NL)

» Wanda.be

» Instituut voor Tropische Geneeskunde (ook voor afspraken voor inentingen)

» Uitgebreide informatie over hoogteziekte (NL)

POLITIEK

Na bijna 200 jaar overheersing door achtereenvolgens de East India Company en de Britse kroon (als het keizerrijk India), slaagde India er in 1947 in om haar onafhankelijkheid te winnen. Belangrijke leiders van de laatste fase van de onafhankelijkheidsstrijd, die grotendeels geweldloos werd gevoerd, waren Mahatma Gandhi en Jawaharlal Nehru.
Nehru werd ook de eerste minister-president van de seculiere staat India, terwijl de moslimminderheid in voormalig Brits-Indië de staat Pakistan oprichtte. Gandhi was het er niet mee eens om het land in een moslim- en hindoestaat te verdelen. Hij bleef ijveren voor meer toenadering tussen de religieuze groepen, maar werd in 1948 vermoord door een extremistische hindoe.

Sinds 1950 kent India algemeen stemrecht met een minimale kiesleeftijd van 18 jaar. De Indiase grondwet is gedeeltelijk nog een voortzetting van de Brits-koloniale wetgeving, maar werd sindsdien reeds verschillende keren op een aantal punten gewijzigd.

India is een democratische republiek met een federale bestuursvorm, waarbij de centrale regering een zeer grote macht heeft. De taken van de president zijn grotendeels ceremonieel, behalve in tijden van instabiliteit. De president wordt elke 5 jaar gekozen door een kiescollege bestaande uit het nationale parlement en de deelstaatparlementen.

De uitvoerende macht ligt bij het Indiase kabinet dat bestaat uit de ministerraad. De kleine kabinetscommissies hebben de dagelijkse besluitvorming in handen. Het kabinet wordt  geleid door een minister-president die wordt voorgedragen door de regerende politieke partij of coalitie. De huidige minister-president is Narendra Modi binnen een centrumrechtse coalitieregering van de National Democratic Alliance (NDA), onder leiding van de Bharatiya Janata Party (BJP). Deze laatst genoemde partij boekte in april 2014 een verpletterende overwinning en werd de eerste partij sinds 1984 die een absolute meerderheid in het parlement haalde. In 2019 behaalde de partij opnieuw een overtuigend mandaat en leidt ze de coalitieregering in New Delphi verder.

Het parlement van India (bestaande uit twee kamers, het Hogerhuis en het Lagerhuis) heeft slechts een zeer beperkte invloed. Enkel bij grote interne verdeeldheid binnen de regering, vervult het parlement een belangrijke rol. De huidige regering beschikt echter nog steeds niet over een meerderheid in het Hogerhuis, wat de stemming over omvangrijke hervormingen door het parlement bemoeilijkt. De kritiek op het uitblijven van structurele hervormingen klinkt dan ook steeds luider.

LINKS

» Geschiedenis India (NL)

Uitgebreide samenvatting van onder meer de geschiedenis van India.

» Structurele hervormingen gaan nog steeds te traag (NL)

Landenrapport over India met politieke en economische updates tot en met 2016.

» Biografie Mahatma Gandhi (NL)

CULTUUR

India is een van de dichtstbevolkte landen ter wereld en is na China het land met de meeste inwoners ter wereld (1,1 miljard mensen). Door de grootte van het land spreekt het voor zich dat er grote verschillen zijn tussen de cultuur in verschillende delen van India. De rijke Indiase cultuur is een mengeling van verscheidene golven van immigraties, die voornamelijk het noorden van het land beïnvloed hebben, maar heeft tegelijkertijd een heel eigen karakter. In het overwegend hindoeïstische India zijn bijvoorbeeld veel islamitische bouwwerken te bezichtigen, o.a. uit de tijd van het Mogolrijk.

Talen

Volgens de grondwet zijn er vijftien officiële (regionale) talen in India, maar in werkelijkheid zijn er meer dan honderden andere talen en dialecten. Veel deelstaten zijn immers gevormd langs taalgrenzen. De eerste officiële nationale taal in India is Hindi, maar slechts 30% van de totale bevolking spreekt en verstaat Hindi. De taal wordt vooral in het noorden gesproken. Engels kreeg de status van semiofficiële taal. In het parlement en in het zakenleven wordt Engels gesproken. Iedere Indiër die hogerop wil geraken, kan dus niet om het Engels heen.

Geloof en levensbeschouwing

India is de geboorteplaats van verscheidene grote religies, zoals het hindoeïsme, boeddhisme en het sikhisme. Ook de islam had een belangrijke invloed op de Indiase geschiedenis. Vandaag is ruim 80% van de Indiërs hindoe, iets meer dan 10% is moslim (soennisme), 2% christen, 2% sikh, 1% boeddhistisch en 0.5% jainistisch.

Binnen het hindoeïsme is de kringloop van geboorte, leven, sterven en wedergeboorte dé grondgedachte van het geloof (sansara). Het Karma bepaalt of je in het volgend leven in een hogere of lagere maatschappelijke positie terecht komt. Het ultieme doel is de bevrijding uit deze kringloop van wedergeboorten. Er zijn verschillende goden die men kan vereren, maar de drie hoofdgoden zijn Brahma, Vishnu en Shiva. Daarnaast bestaan er incarnaties van de goden, zoals bijvoorbeeld Krishna.

Kastenstelstel

Taal, religie en het kastensysteem vormen een belangrijke basis voor het bepalen van iemands positie in de maatschappij in India. Het kastenstelsel heeft zijn wortels in het hindoeïsme. Er zijn vier kasten of maatschappelijke lagen. De hoogste is de kaste van de Brahmanen (priesters), daarna komen de Kshatriya’s (edelen en soldaten), vervolgens de Vaishya’s (kooplieden) en ten slotte Sudra’s (dienaren).

De laagste sociale laag wordt gevormd door de paria’s of onaanraakbaren, die niet tot het kastenstelsel behoren. Ze worden daarom ook wel kastelozen genoemd. Zij doen het smerigste werk en elk lichamelijk contact met iemand uit een andere kaste is taboe. Officieel is het kastenstelsel in India afgeschaft, maar in de praktijk is het nog steeds van toepassing.

Keuken

De verschillende godsdiensten in India hebben een grote invloed op de Indiase keuken. De koe is volgens het hindoeïsme een heilig dier en daarom zullen hindoes geen rundvlees eten. Veel hindoes zijn vegetariër, waardoor de vegetarische keuken in India een hoge vlucht genomen heeft. De moslims zullen daarentegen geen varkensvlees eten omdat zij een varken als onrein beschouwen. Wanneer er toch vleesgerechten geserveerd worden in India, is dit meestal met geiten-, schapenvlees of kip. Er wordt veel gebruik gemaakt van verschillende soorten rijst, granen, aardappelen, groenten en specerijen en verse kruiden die tot garam massala’s (aromatische mengsels) gemalen worden. Curry’s, naan, panier en tandoori (gerechten bereid in een klei-oven) met rijst of met vers brood zijn bekende Indiase gerechten. De Indiase keuken behoort tot de meest kleurrijke, smaakrijke (lees ook pikant!) en karaktervolle ter wereld. Traditioneel eet men in India met de rechterhand. De linkerhand raakt het eten nooit aan en wordt als onrein beschouwd.

India’s nationale drank is thee, beter bekend als ”Chai”. Het drinken van Chai is in India als het ware een dagelijks ritueel.

Muziek

De twee belangrijkste klassieke muziektradities zijn de Carnatische muziek uit Zuid-India en de Hindoestaanse muziek uit Noord-India. Deze laatste heeft veel mosliminvloeden ondergaan. Een aantal muziekinstrumenten uit India, zoals de sitar en de tabla, zijn wereldwijd bekend. Bharata Natyam, Odissi, Kuchipudi, Kathak en Kathakali zijn traditionele dansvormen in India.

Sport

Hockey en cricket zijn de nationale sporten van India. Deze sporten werden geïntroduceerd tijdens de koloniale tijd. Cricket is zo populair dat het gezien wordt als één van de snelst groeiende industrieën in India. Tennis, badminton en in minder mate voetbal zijn eveneens populair. Het land heeft ook enkele schaakgrootmeesters en dat is geen wonder want het schaakspel zou zijn ontstaan in India.

Film

Cinema is enorm populair in India en het land beschikt over de grootste filmindustrie ter wereld. Bollywood geniet al decennia enorme bekendheid buiten India. De naam Bollywood is afgeleid van het Amerikaanse Hollywood, waarbij de B staat voor Bombay als het kloppende hart van de Indiase filmwereld. In veel landen, van Marokko tot Thailand en van Indonesië tot Rusland, is Bollywood zelfs populairder dan Hollywood. De laatste jaren begint de interesse voor Bollywood ook in de VS toe te nemen. Steeds meer Indiase acteurs maken uitstapjes naar Hollywoodfilms, zoals Aishwarya Rai, Gulshan Grover en Om Puri. De Indiase film is meestal een musical met een voorspelbaar scenario en een duidelijk onderscheid tussen goed en kwaad.

LINKS

» Landenfiche met uitgebreide uitleg over de verschillende religies (NL)

» Het Engels in India en het Indiaas Engels (NL)

» De Indiase keuken: kleurrijk en pikant (NL)

GEOGRAFIE

India ligt in Zuid-Azië op het Indisch subcontinent. Het land is met een oppervlakte van ongeveer 3,3 miljoen km² het zevende grootste land ter wereld.

India is voor het grootste deel een schiereiland, met eveneens de eilandengroepen Lakshadweep, de Andamanen en Nicobaren die ook tot het land behoren.
Momenteel vindt er een territoriaal conflict plaats in het uiterste noorden van India, waar India, Pakistan (en China) vechten voor de controle over de staat Jammu en Kasjmir. (Lees er meer over in dit artikel van MO* (2019) en dit van 2017)

India kan je in drie hoofdgebieden verdelen. De Himalaya (Sanskriet: land van de sneeuw) beheerst het noorden van het land en is ‘s werelds hoogste bergketen. De hoogste toppen van India zijn de Kanchenjunga (8.595m) en de Nanda Devi (7.816m). Enkel de westelijke en oostelijke uiteinden van de bergketen vallen binnen de Indiase grenzen.
Ten zuiden van de Himalaya ligt de grote noordelijke laagvlakte met grote (gletsjer)rivieren zoals de Ganges, de Brahmaputra en de Indus. In het noordwesten, in de deelstaat Rajasthan, ligt de droge Tharwoestijn (Great Indian Desert).
Het derde hoofdgebied van India is het zuiderse schiereiland dat bestaat uit een groot plateau. Dit landschap is zeer afwisselend met droge en kale streken, bosrijke heuvels en tropische vegetatie.

India heeft ruim 1,2 miljard inwoners en is na China het land met het grootste bevolkingsaantal ter wereld. In het land woont een groot aantal verschillende etnische groepen. Op grond van taal en etnische afkomst zijn de deelstaten van India samengesteld. De grotere etnische groepen hebben hun eigen deelstaat.

LINKS

» Maps of the World: India (EN)

Website met allerhande interessante kaarten van India

LEES- EN KIJKTIPS

Kijk natuurlijk eerst naar UCOS’ eigen library voor lees- en kijktips!

DOCUMENTAIRES

India’s Trans Community Is Fighting for the Right to Work (Vice, 2021)

Vice bracht in 2021 een rapportage uit over transpersonen in India en hun gevecht om werk te vinden. De docu gaat over de gevallen status van transpersonen binnen de Indische maatschappij (van spirituele gidsen tot het leven in de marge) maar ook over de juridische bescherming die er ondertussen bestaat. Het centrale thema is de moeilijkheid om werk te vinden als transpersoon, voornamelijk door sociaal stigma en een lage opleiding omdat ze het ouderlijk huis op jonge leeftijd al verlaten.

Bekijk de hele docu van Vice hier.

Gender Segregation in Rural India (Vice, 2021)

Jongens en ongetrouwde mannen worden gescheiden van huishoudens opgevoed in het rurale India. Welk effect heeft dit op hen en op de maatschappij rondom hen? Deze docu van Vice bezoekt de huizen waarin mannelijke vrijgezellen groot worden.

Bekijk de hele docu van Vice hier.

Life as an “Untouchable” in India (Vice, 2020)

Documentaire over hoe meisjes uit de zng. laagste kaste in India systematisch het slachtoffer zijn van (seksueel) geweld en moord. Niet alleen worden ze uitgebuit, mishandeld en gemarteld door de hogere kasten, ook politie en gerecht laten het na om hen bescherming te bieden of recht te laten geschieden voor hun nabestaanden.

Bekijk de docu van Vice hier.

FILMS

‘My Name is Khan’ – Karan Johar (2010)

My Name is Khan is een Indische film waarin het zogenaamde gouden paar van Bollywood, Shah Rukh Khan en Kajol, de hoofdrollen opnemen. De film werd zowel in India als in het buitenland een groot commercieel succes.

Het verhaal focust op Rizwan Khan, die opgroeit in een Indische moslimfamilie en door zijn autisme een bijzondere aandacht krijgt van zijn moeder. Zijn broer Zakir is hierdoor regelmatig jaloers en besluit carrière te maken in de Verenigde Staten. Wanneer hun moeder sterft, ziet Zakir echter geen andere mogelijkheid dan zijn autistische broer op te nemen in zijn gezin. Eens in de VS ontmoet Rizwan een hindoeïstische vrouw genaamd Mandira op wie hij op slag verliefd wordt. Hij slaagt erin haar hart te veroveren, mede door zijn goede verstandhouding met haar zoontje uit een vorig huwelijk, en niet veel later trouwen ze. Hun gelukkige gezinsleven wordt echter abrupt verstoord na de aanslagen van 9/11.

Recensies

“Wat begint als een lichtvoetige feelgoodfilm, ontwikkelt zich al snel tot een drama van een man op zoek naar erkenning en mededogen. De film speelt sterk in op de gevolgen van 9/11 voor de moslimbevolking in de Verenigde Staten, die te maken kregen met een verhoogd wantrouwen en soms zelfs vijandigheid van een deel van hun landgenoten. Toch kon ook een zeemzoet einde niet ontbreken, een traditie die zowel in Bolly- als in Hollywood graag in ere wordt gehouden. Een realistisch drama moet je dus niet verwachten en ook de kritische aanklacht tegenover de toenemende islamfobie in de VS gaat hierdoor een beetje verloren.” **

“‘Bolly-en Hollywood’ leggen de handen in elkaar. Geen typische zang-en dansscènes wat bijna vanzelfsprekend lijkt te zijn voor de Indiase filmcultuur. Met de bekende woorden ‘My name is Khan and I am not a terrorist’ doorkruist het hoofdpersonage, wie tevens lijdt aan het syndroom van Asperger,  Amerika met als doel voormalig president Obama te bereiken. My Name Is Khan blijkt een stuk minder ‘kitscherig’, maar laat ons toch meeslepen in een sentimenteel tafereel van romance en drama. De verschillende religies en achtergronden van de hoofdpersonages weerspiegelen het diverse, kleurrijke India, dit binnen een Amerikaanse context.  Een meeslepend en inspirerend verhaal, waarbij de hoofdpersonages geconfronteerd worden met een wereld steeds grimmiger en intoleranter, daar waar het ook hoop creëert voor een betere wereld van morgen.” ****

Slumdog Millionaire

Recensies

““Who wants to be a millionaire?” Een kijkcijferkanon wereldwijd. In Slumdog Millionaire speelt de jonge Jamal dit spel aardig goed. Hij lijkt veel verder te geraken dan andere kandidaten door zijn levenservaring in Mumbai. Via flashbacks uit Jamal’s leven komen we te weten waarom deze jonge knaap de vragen vlot kan beantwoorden. Daarenboven zien we de ontwikkeling van de stad Mumbai over een tijdspanne van twintig jaar door de ogen van Jamal, dat tevens het mainstream opgesmukte Bollywood gehalte achterwege laat. Schrijnende beelden van kinderhandel en prostitutie tonen de donkere zijde van wat in Mumbai leeft, wat echter enorm uitvergroot wordt. De film lijkt India te portretteren als een hellehol, een ware ‘pornography of poverty’. Generaliseringen over wat India is, lijken heel wat waarheden achterwege te laten. India bruist, zoekt constant naar vernieuwing en is veel meer dan wat Slumdog Millionaire toont.” ***

‘Swades (We, The People)’ – Ashutosh Gowariker

Recensies

“Hoofdrolspeler Mohan Bhargava, NASA medewerker, blijkt zijn land te missen en keert terug om oude bekenden op te zoeken. Wanneer hij echter geconfronteerd wordt met allerhande rurale problemen, wil hij met zijn kennis elektriciteit introduceren in het dorpje Charanpur. Swades toont aan dat er geen enkelvoudige oplossing bestaat voor rurale problemen in India en er nood is aan collectieve inspanning. De muziek neemt je mee naar een typisch Indiaas tafereel. Het laat je kennis maken met ruraal India en de Indiase filmcultuur.” ****

BOEKEN

‘The God of Small Things’ – Arundhati Roy

Roy lanceerde haar debuut “The God of Small Things” in 2004. Het plot draait rond een tweeling Rahel en Estha, wat zich grotendeels afspeelt in het Zuid-Indiase Kerala. Het vertelt het verhaal van twee opgroeiende kinderen in een welvarend Indiaas gezin. Door een dramatische gebeurtenis komt hun leven in een stroomversnelling terecht, en verliezen zij elkaar uiteindelijk voor jaren uit het oog.

Recensie

“Naast de persoonlijke verhalen van de hoofdpersonages, kaart Roy maatschappelijke kwesties aan zoals het kastensysteem en taboeonderwerpen rond seksualiteit.  Ze komt verrassend uit de hoek door haar gepassioneerd taalgebruik, en neemt ons mee naar een andere wereld. Een must voor wie meer te weten wil komen over India, dit binnen een hartverscheurend fictief kader.” ****

VEILIGHEID IN INDIA

Ondanks de slechte reputatie inzake veiligheid (vooral voor vrouwen) die India de laatste jaren heeft opgebouwd, is het in principe een veilig land om te reizen. Slechts voor een zeer klein deel van India geldt er een negatief reisadvies. Laat je dus niet afschrikken door dit hoofdstuk!

De kleine criminaliteit concentreert zich voornamelijk in de drukke grote steden en toeristische gebieden. Veel zakkenrollers en oplichtersbendes zijn er actief, waarbij slachtoffers van berovingen soms worden gedrogeerd. Wees alert, gebruik je gezond verstand en wees niet te goedgelovig. Enkele tips zijn:

• Laat waardevolle spullen en reisdocumenten achter in het hotel (bij voorkeur hotelkluis). Draag geen waardevolle voorwerpen in het openbaar
• Neem steeds een kopie van jouw identiteitsdocumenten mee
• Hou in de nachttreinen jouw persoonlijke spullen dichtbij
• Vermijd donkere steegjes, criminele buurten en beruchte sloppenwijken, zeker wanneer je alleen op stap bent
• Let op met drugsgebruik
• Bied nooit weerstand in geval van een overval
• Pas op voor zogenaamde ‘scams’: reisbureaus met prachtige verblijven tegen een spotgoedkope prijs. Check altijd van tevoren hotelbeoordelingen op het internet
• Neem steeds de plaatselijke noodnummers mee op zak. De alarmnummers van de brandweer, politie en ambulance in India zijn respectievelijk: 101, 100 en 102. Of installeer de applicatie ‘SOS op reis’, met alle noodnummers in elk land, op je smartphone.

In heel India geldt er een verhoogde terrorismedreiging. Vooral plaatsen waar veel westerse toeristen komen, zoals restaurants, hotels, shoppingcentra, festivals, etc., zijn in het verleden doelwit van terroristische aanslagen geweest. De overheid neemt extra veiligheidsmaatregelen bij grote hotels, luchthavens en trein- en metrostations.

Er gelden reisbeperkingen in bepaalde delen van het land. Reizen naar het grensgebied met Pakistan en Bangladesh worden afgeraden, met uitzondering van de officiële grensovergangen. Sinds de terroristische aanslag van 1 juli 2016 in Dhaka (Bangladesh) wordt de grens aan Indiase kant extra bewaakt. Er geldt eveneens een negatief reisadvies voor het gebied rond de bestandslijn in de deelstaat Jammu en Kasjmir, met uitzondering van de regio Ladakh.

De veiligheidssituatie is er zeer onvoorspelbaar. Protesten en aanslagen komen er vaak voor. Enkele gebieden binnen de deelstaat kunnen wel zonder bijzondere veiligheidsrisico’s bezocht worden. Raadpleeg de website van Diplomatie België voor een gedetailleerde beschrijving van deze zones. Niet-essentiële reizen naar de deelstaten Manipur en West-Bengalen worden evenzeer ontraden. Ook in enkele andere rurale gebieden wordt extra waakzaamheid geadviseerd.

Er is een toegenomen aantal meldingen van ontvoeringen, seksuele vergrijpen en verbaal geweld tegen vrouwen. Vermijd geïsoleerde plaatsen na zonsondergang. In India wordt bovendien niet op dezelfde manier gekeken naar seksualiteit en intimiteit in het openbaar. Iets wat voor jou onschuldig lijkt te zijn, kan hevige reacties bij de plaatselijke bevolking veroorzaken. Ook in je kledingkeuze toon je best respect voor de lokale cultuur. Te schaarse kleding wordt als aanstootgevend beschouwd. Vrouwen bedekken dus beter hun schouders en bovenbenen tot en met de knieën, maar ook voor mannen is de keuze voor een korte broek niet in alle omstandigheden even evident. Op het strand van Goa zijn er veel meldingen van opdringerige mannen en voyeuristen.

Ieder jaar vallen helaas ook vele doden te betreuren door verdrukking tijdens de hindoe hoogtijdagen in de tempels. Probeer dus op te letten met te grote mensenmassa’s.

Tijdens de moessonperiode komen vaak overstromingen en aardverschuivingen voor. Ook tropische stormen en cyclonen zijn mogelijk in India.

India is ook gekend voor het zeer onveilige verkeer, waarin jaarlijks meer dan honderdduizend mensen sterven. De Indiase straten behoren daardoor tot de gevaarlijkste ter wereld. De infrastructuur laat vaak te wensen over en verkeersregels worden niet altijd even nauw genomen. Wees dus zeer voorzichtig en alert in het verkeer. Ook ongevallen met Indiase treinen eisen jaarlijks verschillende doden.

LINKS

» Reisadvies FOD Buitenlandse Zaken (NL)

Website van de Belgische FOD Buitenlandse Zaken met een meer gedetailleerde beschrijving van de veiligheidsrisico’s, aanbevelingen voor reizen in het land en een mogelijkheid om zich te registreren tijdens je verblijf in India.

» Reisadvies overheid Nederland (NL)

Website van de Nederlandse overheid met een meer gedetailleerde beschrijving van de veiligheidsrisico’s in India.

» Reisadviezen India (NL)

» Veilige Bestemmingen

» Reisbijbel

Nuttige websites met extra reisadvies voor India.